அன்பு உறவுகளே!

ஈழத் தமிழர்களின் விடுதலைப் போராட்ட வரலாற்றில் 1987 செப்டம்பர் மறக்க முடியாத காலப்பகுதியாகும்.

அன்றைய இந்தியப் பிரதமர் ராஜீவ் காந்தி தலைமையிலான காங்கிரஸ் அரசாங்கத்திடம் ஐந்து அம்சக் கோரிக்கைகளை முன்வைத்து, யாழ்ப்பாணம் நல்லூரில் உண்ணாவிரதப் போராட்டத்தை ஆரம்பித்த தியாக தீபம் திலீபன், 12 ஆவது நாளில் உயிரிழந்தார்.

திலீபன் யார்?

1963 நவம்பர் 29 ஆம் திகதி பிறந்த இராசையா பார்த்திபன், யாழ்ப்பாண இந்துக் கல்லூரியில் கல்வி கற்ற காலத்திலேயே விடுதலைப் புலிகள் அமைப்புடன் தொடர்புகளை ஏற்படுத்தி ஆதரவாளராகச் செயல்பட்டார்.

1983 ஜூலை 23 ஆம் திகதி நடைபெற்ற திருநெல்வேலித் தாக்குதலையும் அதனைத் தொடர்ந்து ஏற்பட்ட கறுப்பு ஜூலை வன்முறையையும் அடுத்து, மருத்துவக் கல்விக்குத் தகுதி பெற்றிருந்த அவர் விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பில் இணைந்து ‘திலீபன்’ என்ற பெயரில் அறியப்பட்டார்.

பின்னர் யாழ். மாவட்ட அரசியல் பிரிவின் பொறுப்பாளராகச் செயற்பட்டு, மக்களுடனான அரசியல் தொடர்புகளிலும் பொது நிகழ்வுகளிலும் ஈடுபட்டார்.

1987 ஜூலை 29 – இந்திய–இலங்கை ஒப்பந்தம்

இந்தியப் பிரதமர் ராஜீவ் காந்திக்கும் இலங்கை ஜனாதிபதி ஜே.ஆர். ஜெயவர்த்தனவுக்கும் இடையில் 1987 ஜூலை 29 ஆம் திகதி இந்திய–இலங்கை ஒப்பந்தம் கைச்சாத்திடப்பட்டது.

இனப்பிரச்சினைக்குத் தீர்வு காண்பது, வடக்கு மற்றும் கிழக்கில் அமைதியை ஏற்படுத்துவது, அரசியல் அதிகாரப் பகிர்வை முன்னெடுப்பது ஆகியவை அதன் முக்கிய நோக்கங்களாக இருந்தன.

ஆனால், ஈழத் தமிழர் தரப்பிலிருந்து எந்தவொரு அரசியல் கட்சியோ போராட்ட இயக்கமோ அந்த ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திடாத நிலையில், ஈழத் தமிழர்களின் நலன்களையும் பாதுகாப்பையும் உறுதிப்படுத்துவதற்கான தார்மீகப் பொறுப்பை, அன்றைய பிரதமர் ராஜீவ் காந்தி தலைமையிலான இந்திய அரசாங்கமே பெற்றுக்கொண்டது.

ஒப்பந்தத்தின் பின்னர் இந்திய அமைதிப்படை வடக்கு, கிழக்கிற்கு அனுப்பப்பட்டபோதிலும், அரசியல் கைதிகளின் விடுதலை, குடியேற்றங்கள், இராணுவ மற்றும் காவல்துறை நடவடிக்கைகள் உள்ளிட்ட பிரச்சினைகள் தொடர்ந்தன.

செப்டம்பர் 13 – ஐந்து அம்சக் கோரிக்கைகள்

இந்தப் பின்னணியில், 1987 செப்டம்பர் 13 ஆம் திகதி இந்திய உயர்ஸ்தானிகரிடம் ஐந்து கோரிக்கைகள் சமர்ப்பிக்கப்பட்டன:

1. தமிழ் அரசியல் கைதிகளை விடுதலை செய்தல்.
2. வடக்கு, கிழக்கில் திட்டமிட்ட சிங்களக் குடியேற்றங்களை நிறுத்துதல்.
3. இடைக்கால நிர்வாக சபை அமைக்கப்படும் வரை புனர்வாழ்வு நடவடிக்கைகளை நிறுத்துதல்.
4. வடக்கு, கிழக்கில் புதிய காவல் நிலையங்கள் அமைப்பதை நிறுத்துதல்.
5. ஊர்காவல் படையினரின் ஆயுதங்களைத் திரும்பப் பெற்று, தமிழர் பகுதிகளில் நிலைகொண்டுள்ள இராணுவம் மற்றும் காவல்துறையை வெளியேற்றுதல்.

செப்டம்பர் 15 – நல்லூரில் உண்ணாவிரதம்

கோரிக்கைகளுக்குத் திருப்திகரமான பதில் கிடைக்காத நிலையில், செப்டம்பர் 15 ஆம் திகதி நல்லூர் கந்தசுவாமி ஆலயத்திற்கு அருகில் திலீபன் உண்ணாவிரதத்தை ஆரம்பித்தார்.

அப்போது அவருக்கு வயது 23 மட்டுமே.

உணவு மட்டுமன்றி நீரைக்கூட அருந்தாமல் அவர் போராட்டத்தைத் தொடர்ந்தார். வடக்கு, கிழக்கின் பல பகுதிகளிலிருந்தும் மாணவர்களும் பொதுமக்களும் நல்லூரில் ஒன்றுகூடி ஆதரவு தெரிவித்தனர்.

நாட்கள் நகர நகர அவரது உடல்நிலை மோசமடைந்தது. இந்தியத் தரப்புக்கும் விடுதலைப் புலிகளுக்கும் இடையில் பேச்சுவார்த்தைகள் நடைபெற்றபோதிலும் உடன்பாடு எட்டப்படவில்லை.

சர்வதேச கவனத்தைப் பெற்ற போராட்டம்

திலீபனின் உடல்நிலை மோசமடைந்த நிலையில், நோர்வே, சுவீடன், பிரித்தானியா மற்றும் ஆஸ்திரேலியா ஆகிய நாடுகளின் தூதுவர்கள் நல்லூருக்குச் சென்று அவரைப் பார்வையிட்டனர்.

இதன் மூலம் அவரது போராட்டம் சர்வதேச இராஜதந்திர வட்டாரங்களின் கவனத்தையும் பெற்றது.

ஆனால், இந்திய உயர்ஸ்தானிகரிடம் கோரிக்கைகள் சமர்ப்பிக்கப்பட்டிருந்த நிலையிலும், திலீபனை நேரில் பார்க்க இந்தியத் தரப்பிலிருந்து எவரும் வரவில்லை. வெளிநாட்டுத் தூதுவர்களின் வருகைக்குப் பின்னரும் தீர்வு எட்டப்படவில்லை.

இந்தியக் காங்கிரஸ் அரசாங்கத்தின் அணுகுமுறை

ராஜீவ் காந்தி தலைமையிலான காங்கிரஸ் அரசாங்கத்திற்கும் விடுதலைப் புலிகளுக்கும் இடையில் பேச்சுவார்த்தைகள் நடைபெற்றன.

இந்திய உயர்ஸ்தானிகர் ஜே.என். தீட்சித் தனது பிற்கால நினைவுக் குறிப்புகளில், திலீபன் உண்ணாவிரதத்தை முடிப்பார் என்ற உறுதி கிடைக்காததால் அவரை நேரில் சந்திக்கத் தயாராக இருக்கவில்லை என்று தனது நிலைப்பாட்டை விளக்கியுள்ளார்.

இரு தரப்புகளுக்கும் இடையிலான கருத்து வேறுபாடுகள் நீடித்த நிலையில், திலீபனின் உடல்நிலையும் தொடர்ந்து மோசமடைந்தது.

செப்டம்பர் 26 – திலீபனின் இறுதி நாள்

செப்டம்பர் 15 ஆம் திகதி ஆரம்பமான உண்ணாவிரதம், 12 ஆவது நாளான செப்டம்பர் 26 ஆம் திகதி முடிவுக்கு வந்தது.

அன்று காலை 10.48 மணியளவில் திலீபனின் உயிர் பிரிந்தது.

அவரது மறைவு தமிழர் பகுதிகளில் பெரும் துயரத்தையும் அரசியல் எதிர்வினைகளையும் ஏற்படுத்தியது. அவரது இறுதி விருப்பத்திற்கு அமைவாக உடல் யாழ்ப்பாணப் பல்கலைக்கழக மருத்துவ பீடத்திடம் கையளிக்கப்பட்டது.

அதன்பின்னர் என்ன நடந்தது?

திலீபனின் மரணத்திற்குப் பின்னர் இந்திய அரசாங்கத்திற்கும் விடுதலைப் புலிகளுக்கும் இடையிலான நம்பிக்கையின்மை மேலும் தீவிரமடைந்தது.

திருகோணமலை மாவட்டத் தளபதி புலேந்திரன் அம்மான், யாழ்ப்பாண மாவட்டத் தளபதி குமரப்பா உள்ளிட்டோர் இலங்கை கடற்படையால் கைது செய்யப்பட்டனர்.

1987 அக்டோபர் 5 ஆம் திகதி கொழும்புக்கு அழைத்துச் செல்லப்படவிருந்த நிலையில், அவர்கள் சயனைட் அருந்தி உயிரிழந்த சம்பவம் சூழ்நிலையை மேலும் மோசமாக்கியது.

அதனைத் தொடர்ந்து இந்திய அமைதிப்படைக்கும் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளுக்கும் இடையில் நேரடி ஆயுத மோதல்கள் ஆரம்பமாகின.

வரலாறு எழுப்பும் கேள்விகள்

திலீபனின் உண்ணாவிரதத்தையும் அவரது மறைவையும் ஒரு தனிநபரின் வாழ்க்கை வரலாறாக மட்டும் பார்க்க முடியாது.

அது 1987 இந்திய–இலங்கை ஒப்பந்தத்திற்குப் பின்னர் உருவான அரசியல் நம்பிக்கைகள், தீர்க்கப்படாமல் நீடித்த பிரச்சினைகள், இந்திய அரசாங்கத்தின் பொறுப்பு, விடுதலைப் புலிகளின் நிலைப்பாடு ஆகிய அனைத்தும் சந்தித்த ஒரு முக்கியமான வரலாற்றுத் தருணமாக அமைந்தது.

ஐந்து அம்சக் கோரிக்கைகளுக்குத் தீர்வு ஏன் கிடைக்கவில்லை?

12 நாட்கள் நீடித்த உண்ணாவிரதத்தை முடிவுக்குக் கொண்டுவரும் அரசியல் உடன்பாடு ஏன் உருவாகவில்லை?

நான்கு நாடுகளின் தூதுவர்கள் நேரில் வந்து பார்வையிட்ட பின்னரும் ஏன் இராஜதந்திரத் தீர்வு எட்டப்படவில்லை?

இந்தக் கேள்விகள் திலீபனின் மரணத்துடன் முடிந்துவிடவில்லை.

1987 ஆம் ஆண்டின் அரசியல் நிகழ்வுகளையும் அதன் பின்னர் இந்தியா–விடுதலைப் புலிகள் உறவில் ஏற்பட்ட மாற்றங்களையும் புரிந்துகொள்ள இவை இன்றும் ஆராயப்பட வேண்டிய வரலாற்றுக் கேள்விகளாக உள்ளன.

எனவே, திலீபனின் பெயரை நினைவுகூர்வதுடன் மட்டும் நின்றுவிடாமல், அவர் முன்வைத்த கோரிக்கைகள் உருவான அரசியல் சூழல் என்ன, அவற்றுக்குத் தீர்வு கிடைக்காததற்கான காரணங்கள் என்ன, அதன் பின்னர் நிகழ்ந்த அரசியல் மற்றும் இராணுவ மாற்றங்கள் என்ன என்பதையும் ஆராய்ந்து புரிந்துகொள்வது ஈழத் தமிழர்களுக்கான அரசியல் தீர்வை எண்ணும் அனைவருக்கும் அவசியமாகும்.

சுவாமி சங்கரானந்தா 🙏