கட்டுரைகள் · ஈழ வரலாறு
சோல்பரி திட்டம் நிறைவேறியது: தமிழர்களின் 50–50 கோரிக்கை ஏன் ஏற்கப்படவில்லை?

சுவாமி சங்கரானந்தா
பிரதம ஆசிரியர் – ஈழ மண்ணின் சுவடுகள்
1945ஆம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் 8, 9ஆம் திகதிகளில் இலங்கை அரசாங்க சபையில் பிரித்தானிய அரசின் வெள்ளை அறிக்கை விவாதிக்கப்பட்டது. இலங்கைக்குக் கூடுதலான ஆட்சியதிகாரம் கிடைக்க வேண்டும் என்பதில் ஆர்வம் காட்டிய டி.எஸ். சேனாநாயக்க, அந்த அறிக்கையை ஏற்றுக்கொள்வதன் மூலம் டொமினியன் அந்தஸ்தை நோக்கி முன்னேற முடியும் என்று வாதிட்டார். அதே நேரத்தில், பிரித்தானியரிடமிருந்து கிடைக்கும் அதிகாரத்தில் தமிழர்களுக்கும் ஏனைய சிறுபான்மைச் சமூகங்களுக்கும் என்ன பங்கு இருக்கும் என்ற கேள்வி எழுந்திருந்தது.

டி.எஸ். சேனாநாயக்க
சோல்பரி பிரபு தலைமையிலான ஆணைக்குழு இலங்கைக்கு வந்து அரசியல் தலைவர்களிடமும் சமூகப் பிரதிநிதிகளிடமும் கருத்துகளைக் கேட்டது. அதன் அறிக்கை 1945ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதம் 9ஆம் திகதி வெளியானது. அந்தப் பரிந்துரைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு, அதே மாதத்தில் பிரித்தானிய அரசு தனது வெள்ளை அறிக்கையை வெளியிட்டது. பிரதிநிதிகள் சபை, செனட் என இரண்டு அவைகளைக் கொண்ட நாடாளுமன்றம் அமைப்பது அதன் முக்கிய அம்சம். பிரதிநிதிகள் சபைக்கு 95 பேர் தேர்தல் மூலம் தெரிவுசெய்யப்படவும், ஆறு பேர் நியமிக்கப்படவும் திட்டமிடப்பட்டது.

சோல்பரி பிரபு
அகில இலங்கைத் தமிழ்க் காங்கிரஸ் தலைவர் ஜீ.ஜீ. பொன்னம்பலம் ஆணைக்குழுவின் முன் வைத்த 50–50 கோரிக்கை, சட்டமன்ற இடங்களில் அரைவாசியைச் சிங்கள மக்களுக்கும், மீதி அரைவாசியை இலங்கைத் தமிழர்கள், மலையகத் தமிழர்கள், முஸ்லிம்கள் உள்ளிட்ட ஏனைய சமூகங்கள் அனைத்துக்கும் சேர்த்து வழங்க வேண்டும் என்பதாகும். ஒரு சமூகத்தின் எண்ணிக்கைப் பெரும்பான்மை, சட்டமன்றத்திலும் தனித்து முடிவெடுக்கும் அதிகாரமாக மாறுவதைத் தடுப்பதே அந்தக் கோரிக்கையின் நோக்கம். சோல்பரி ஆணைக்குழு அதை ஏற்கவில்லை. பிரித்தானிய அரசின் வெள்ளை அறிக்கை தொகுதி அடிப்படையிலான தேர்தல் முறையையே முன்னெடுத்தது.

ஜீ.ஜீ. பொன்னம்பலம்
இரண்டு நாள் விவாதத்தின் முடிவில், வெள்ளை அறிக்கையை ஏற்கும் தீர்மானம் 51 ஆதரவு வாக்குகளுடனும் மூன்று எதிர்ப்பு வாக்குகளுடனும் நிறைவேறியது. சேர் அருணாசலம் மகாதேவா, சுப்பையா நடேசன், ஜெகநாதன் தியாகராசா ஆகியோர் ஆதரவாக வாக்களித்தனர். டபிள்யூ. டபிள்யூ. தகநாயக்க, கே.ஆர். நடேச ஐயர், ஐ.எக்ஸ். பெரேரா ஆகியோர் எதிர்த்து வாக்களித்தனர். 50–50 கோரிக்கையை முன்வைத்த பொன்னம்பலம் அப்போது இலங்கைக்கு வெளியே இருந்ததால் வாக்கெடுப்பில் பங்கேற்கவில்லை.

சேர் அருணாசலம் மகாதேவா
1934ஆம் ஆண்டு யாழ்ப்பாண இடைத்தேர்தலில் வென்று அரசாங்க சபைக்குச் சென்ற மகாதேவா, பின்னர் ஐக்கிய தேசியக் கட்சியின் ஸ்தாபக உறுப்பினர்களில் ஒருவரானார். புதிய அரசியலமைப்பின் கீழ் 1947ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற பொதுத் தேர்தலில் யாழ்ப்பாணத்தில் அவரைப் பொன்னம்பலம் தோற்கடித்தார். அதே தேர்தலில் காங்கேசன்துறையில் சுப்பையா நடேசனைச் சா.ஜே.வே. செல்வநாயகம் தோற்கடித்தார். தமிழ்க் காங்கிரஸ் வேட்பாளர்கள் தங்கள் தொகுதிகளில் வென்றாலும், நாடாளுமன்றத்தில் பெரும்பான்மை பெற்ற அரசாங்கத்தின் சட்டங்களைத் தடுத்து நிறுத்தும் அளவுக்கு அவர்களிடம் வாக்குப் பலம் இருக்கவில்லை.

சுப்பையா நடேசன்
புதிய அரசியலமைப்பின் 29ஆம் பிரிவு, ஒரு சமூகத்துக்கோ மதத்துக்கோ மட்டும் பாதகமான கட்டுப்பாட்டை விதிப்பதையும், ஒரு சமூகத்துக்கோ மதத்துக்கோ மட்டும் சலுகை வழங்குவதையும் தடை செய்தது. அந்தத் தடையை மீறும் சட்டத்தை நீதிமன்றத்தில் எதிர்க்க முடிந்தது. ஆனால் சட்டம் நிறைவேறுவதற்கு முன், அதனால் பாதிக்கப்படும் சமூகத்தின் பிரதிநிதிகளிடம் ஒப்புதல் பெற வேண்டும் என்ற விதி இருக்கவில்லை. எனவே தங்கள் மக்களைப் பாதிக்கும் மசோதாவைத் தடுக்கத் தமிழ் உறுப்பினர்கள் பிற கட்சிகளின் ஆதரவைத் திரட்ட வேண்டியிருந்தது.
இந்த நிலையின் விளைவுகளைச் சுதந்திரத்துக்குப் பின் மலையகத் தமிழ் மக்கள் நேரடியாகச் சந்தித்தனர். 1948 இலங்கைக் குடியுரிமைச் சட்டம் விதித்த தகுதிகளின்படி அவர்களில் பெருமளவானோர் குடியுரிமை பெற முடியவில்லை. இந்திய மற்றும் பாகிஸ்தானியக் குடியிருப்பாளர்களுக்காக 1949இல் கொண்டுவரப்பட்ட சட்டம் விண்ணப்பிக்க ஒரு வழியை வழங்கியது. அதன் நிபந்தனைகளையும் பலரால் பூர்த்தி செய்ய முடியவில்லை. அதே ஆண்டின் தேர்தல் திருத்தச் சட்டம் வாக்குரிமையைக் குடியுரிமையுடன் இணைத்தபோது, ஏற்கெனவே வாக்களித்து வந்த பலர் தங்கள் வாக்குரிமையை இழந்தனர்.
இதற்கிடையில், டி.எஸ். சேனாநாயக்க அரசாங்கத்தில் தொழில்துறை அமைச்சராக இணைந்த பொன்னம்பலம், 1948ஆம் ஆண்டு டிசெம்பர் மாதம் 10ஆம் திகதி இந்திய மற்றும் பாகிஸ்தானியக் குடியிருப்பாளர்களுக்கான குடியுரிமை மசோதாவின் இரண்டாம் வாசிப்பில் ஆதரவாக வாக்களித்தார். செல்வநாயகம் எதிர்த்து வாக்களித்தார். அடுத்த ஆண்டு சட்டமான அந்த மசோதா தொடர்பாக ஏற்பட்ட முரண்பாடு, அகில இலங்கைத் தமிழ்க் காங்கிரஸ் பிளவடைந்ததற்கான முக்கிய காரணங்களில் ஒன்றாக அமைந்தது.

சா.ஜே.வே. செல்வநாயகம்
50–50 கோரிக்கை ஏற்கப்பட்டிருந்தால் அந்தச் சட்டங்களின் முடிவு மாறியிருக்குமா என்பதை இன்று உறுதியாகச் சொல்ல முடியாது. ஆனால் நடைமுறையில், மலையகத் தமிழ் மக்களின் குடியுரிமையையும் வாக்குரிமையையும் பாதித்த சட்டங்களை நிறைவேற்ற, அவர்களுடைய பிரதிநிதிகளின் ஒப்புதல் அரசாங்கத்துக்குத் தேவைப்படவில்லை. வாக்குரிமை பறிபோனதும், தங்களுக்காக நாடாளுமன்றத்தில் பேசும் பிரதிநிதிகளை அடுத்த தேர்தலில் தெரிவுசெய்யும் வாய்ப்பையும் அந்த மக்கள் இழந்தனர்.

வாசகர் கருத்துகள்
கருத்துகள் ஏற்றப்படுகின்றன…