சுவாமி சங்கரானந்தா

ஒரு காலத்தில் யாழ்ப்பாணம், திருகோணமலை, மட்டக்களப்பு, மன்னார், அம்பாறை ஆகிய பகுதிகளில் வாழ்ந்த தமிழ் மக்களின் வாழ்க்கை முறை, அவர்களின் உழைப்பு, பண்பாடு, தொழில், கல்வி, வழிபாடு, சமூக உறவுகள் எனப் பல அம்சங்களைக் கொண்டிருந்தது. இன்று நாம் பழைய புகைப்படங்களைப் பார்க்கும்போது, அவை வெறும் கறுப்பு–வெள்ளைப் படங்களாகத் தெரிவதில்லை. அந்தப் படங்களுக்குப் பின்னால் ஒரு தலைமுறையின் வாழ்க்கையும், அவர்கள் வாழ்ந்த மண்ணின் அடையாளங்களும் மறைந்திருக்கின்றன.

1956ஆம் ஆண்டுக்கு முந்தைய காலப்பகுதியில் வடக்கு, கிழக்கில் வாழ்ந்த தமிழ் மக்களின் வாழ்க்கையைப் புரிந்துகொள்வதற்கு அக்காலத்தில் எடுக்கப்பட்ட புகைப்படங்கள் முக்கியமான வரலாற்றுச் சான்றுகளாக அமைகின்றன.

யாழ்ப்பாணத்தில் 1954ஆம் ஆண்டு பதிவுசெய்யப்பட்ட ஆலயத் திருவிழாப் புகைப்படமும், திருகோணமலையில் 1952ஆம் ஆண்டு எடுக்கப்பட்ட புகைப்படங்களும் மற்றும் மட்டக்களப்பு மன்னார் புகைபடங்களுன் அக்காலச் சூழலை நமக்கு அறிமுகப்படுத்துகின்றன.

யாழ்ப்பாணத்தின் பண்பாட்டு அடையாளம்

யாழ்ப்பாண மக்களின் வாழ்க்கையில் ஆலயங்களும் வழிபாட்டு மரபுகளும் முக்கியமான இடத்தைப் பெற்றிருந்தன. கிராமங்கள் தோறும் ஆலயங்கள் அமைந்திருந்தன. ஆலயத் திருவிழாக்கள் ஊர் மக்களை ஒன்றிணைக்கும் சமூக நிகழ்வுகளாகவும் விளங்கின.

விவசாயம் அக்கால மக்களின் முக்கியமான தொழில்களில் ஒன்றாக இருந்தது. புகையிலை, வெங்காயம், மிளகாய், காய்கறிகள் போன்ற பயிர்ச்செய்கைகளில் பல குடும்பங்கள் ஈடுபட்டிருந்தன. பனைமரம் மக்களின் பொருளாதாரத்திலும் அன்றாட வாழ்க்கையிலும் முக்கிய இடத்தைப் பெற்றிருந்தது. பனையிலிருந்து கிடைக்கும் பொருட்கள் உணவு, வீட்டு உபயோகம், கைத்தொழில் எனப் பல தேவைகளுக்குப் பயன்படுத்தப்பட்டன.

கல்வியிலும் யாழ்ப்பாண மக்கள் குறிப்பிடத்தக்க ஆர்வத்தைக் கொண்டிருந்தனர். பாடசாலைகள், கல்லூரிகள், நூலகங்கள், ஆசிரியர்கள், கல்வி சார்ந்த சமூக அமைப்புகள் என ஒரு கல்விச் சூழல் அங்கு வளர்ந்திருந்தது.

திருகோணமலை – கடலும் துறைமுகமும் இணைந்த வாழ்க்கை

1952ஆம் ஆண்டில் திருகோணமலையில் எடுக்கப்பட்ட துறைமுகம் மற்றும் பிரித்தானியக் கடற்படைத் தளம் தொடர்பான புகைப்படங்கள் அந்நகரத்தின் அன்றைய முக்கியத்துவத்தை எடுத்துக்காட்டுகின்றன.

திருகோணமலை இயற்கையான ஆழ்கடல் துறைமுகத்தைக் கொண்ட நகரம். அதன் புவியியல் அமைப்பு காரணமாகப் பிரித்தானிய ஆட்சிக் காலத்திலும், இலங்கை சுதந்திரம் பெற்ற பின்னரும் அது இராணுவ மற்றும் கடல்சார் முக்கியத்துவத்தைப் பெற்றிருந்தது.

ஆனால் திருகோணமலையின் வரலாறு துறைமுகத்தோடும் கடற்படைத் தளத்தோடும் மட்டும் முடிந்துவிடுவதில்லை. அங்கு வாழ்ந்த தமிழ் மக்களின் வாழ்க்கை கடலோடும் நிலத்தோடும் பின்னிப் பிணைந்திருந்தது.

மீன்பிடித் தொழில், விவசாயம், சிறு வணிகம், கால்நடை வளர்ப்பு போன்றவை மக்களின் வாழ்வாதாரமாக இருந்தன. கோணேஸ்வரம் ஆலயம் உள்ளிட்ட வழிபாட்டுத் தலங்கள் மக்களின் பண்பாட்டு அடையாளத்துடன் இணைந்திருந்தன. சந்தைகள், கடைத்தெருக்கள், கிராமிய உறவுகள் எனத் தனித்துவமான சமூக வாழ்க்கை அங்கு நிலவியது.

திருகோணமலை தமிழ் மக்கள் மட்டுமன்றி, பல்வேறு இனப் பின்னணிகளைக் கொண்ட மக்களும் வாழ்ந்த நகரமாக விளங்கியது. அங்கு சீனர்கள், ஆப்பிரிக்க வம்சாவளியைச் சேர்ந்த கறுப்பின மக்கள், பிரித்தானியர் உள்ளிட்ட ஐரோப்பிய வெள்ளையினத்தவர்கள் ஆகியோரும் வாழ்ந்த வரலாறு உண்டு. பிரித்தானியக் கடற்படைத் தளத்துடன் தொடர்புடைய பணிகளில் சீனர்கள் ஈடுபட்டிருந்தனர். ஆப்பிரிக்க வம்சாவளியைச் சேர்ந்த மக்களின் வரலாறு ஐரோப்பியக் காலனித்துவ ஆட்சிக் காலத்துடன் தொடர்புடையது. இவ்வாறு பல்வேறு இனங்களையும் சமூகங்களையும் சேர்ந்த மக்கள் வாழ்ந்த திருகோணமலை, தனித்துவமான பல்சமூக வரலாற்றையும் கொண்டிருந்தது.

திருகோணமலையின் பழைய புகைப்படங்களில் துறைமுகத்தையும் காலனித்துவக் கட்டடங்களையும் காணும்போது, அந்த நகரம் எவ்வாறு பல்வேறு ஆட்சிகளின் தாக்கங்களுக்கிடையிலும் தனது சமூக வாழ்க்கையைத் தொடர்ந்து கொண்டிருந்தது என்பதை உணர முடிகிறது.

மட்டக்களப்பு – வாவியும் வயலும் சார்ந்த வாழ்வியல்

மட்டக்களப்பின் வாழ்க்கை முறையைப் பற்றிப் பேசும்போது அதன் வாவியையும் விவசாய நிலங்களையும் தவிர்த்துவிட முடியாது.

மட்டக்களப்பு வாவியைச் சுற்றியுள்ள கிராமங்களில் வாழ்ந்த மக்களின் வாழ்க்கை நீர்நிலைகளோடு நெருங்கிய தொடர்பைக் கொண்டிருந்தது. மீன்பிடித் தொழில் பல குடும்பங்களின் வாழ்வாதாரமாக இருந்தது. நெல் வயல்கள், கால்நடை வளர்ப்பு, சிறு விவசாயம் போன்ற தொழில்களும் அன்றாட வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதியாக இருந்தன.

அக்கால மட்டக்களப்பின் கிராமிய வாழ்க்கையில் கலைக்கும் பண்பாட்டுக்கும் தனி இடமிருந்தது. கூத்து, நாட்டுப்புறப் பாடல்கள், பாரம்பரிய இசை, கோயில் திருவிழாக்கள் போன்றவை மக்களின் சமூக வாழ்வில் முக்கியப் பங்கு வகித்தன.

குறிப்பாக மட்டக்களப்பின் பாரம்பரியக் கூத்துக் கலை, தலைமுறை தலைமுறையாக மக்களால் பாதுகாக்கப்பட்டு வந்த ஒரு பண்பாட்டு அடையாளமாகும்.

1955ஆம் ஆண்டு மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தில் உதவி அரசாங்க அதிபராகப் பணியாற்றிய எல்.சி. அருள்பிரகாசம் எழுதிய நினைவுக் குறிப்புகள், அப்பகுதியின் அன்றைய விவசாயம், குடியிருப்பு, மக்கள் வாழ்க்கை ஆகியவற்றைப் புரிந்துகொள்ள உதவுகின்றன.

மன்னார் – கடலோடு வாழ்ந்த மக்கள்

மன்னார் மக்களின் வாழ்க்கையில் கடல் மிகப்பெரிய இடத்தைப் பெற்றிருந்தது. மீன்பிடி, கடல் சார்ந்த தொழில்கள், கால்நடை வளர்ப்பு, விவசாயம் போன்றவை மக்களின் வாழ்வாதாரமாக இருந்தன.

குறிப்பாக மன்னார் வளைகுடாப் பகுதியின் கடல் வளங்களும் முத்துக்குளித்தல் தொடர்பான வரலாறும் அந்தப் பிராந்தியத்தின் பொருளாதார வரலாற்றில் முக்கியமானவை.

கடற்கரைக் கிராமங்களில் வாழ்ந்த மக்கள் இயற்கையோடு இணைந்த வாழ்க்கையை மேற்கொண்டிருந்தனர். அவர்களது தொழில் அனுபவங்களும் கடல் சார்ந்த அறிவும் குடும்பங்களுக்கிடையே தலைமுறை தலைமுறையாகக் கடத்தப்பட்டன.

அம்பாறை – கிழக்கின் விவசாய வாழ்வும் கிராமியச் சமூகமும்

1956ஆம் ஆண்டுக்கு முந்தைய காலத்தில் இன்றைய அம்பாறை மாவட்டம் தனி மாவட்டமாக இருக்கவில்லை. அது அன்றைய மட்டக்களப்பு மாவட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது.

அந்தப் பகுதிகளில் தமிழ் மக்கள் விவசாயம், மீன்பிடி, கால்நடை வளர்ப்பு போன்ற தொழில்களில் ஈடுபட்டிருந்தனர். குறிப்பாக கடற்கரையோரத் தமிழ் கிராமங்களின் வாழ்க்கை மட்டக்களப்பின் பண்பாட்டு மரபுகளுடன் நெருங்கிய தொடர்பைக் கொண்டிருந்தது.

கல்ஓயா அபிவிருத்தித் திட்டம் போன்ற குடியேற்ற மற்றும் நீர்ப்பாசனத் திட்டங்கள் அப்பகுதியின் நிலப்பரப்பிலும் மக்கள் குடியிருப்புகளிலும் பின்னர் குறிப்பிடத்தக்க மாற்றங்களை ஏற்படுத்தின.

ஒரு காலத்தின் வாழ்க்கையைப் பாதுகாப்போம்

1956ஆம் ஆண்டுக்கு முந்தைய வடக்கு–கிழக்குத் தமிழர் வாழ்வியலைப் பற்றிப் பேசும்போது, அரசியல் வரலாற்றை மட்டும் முன்னிறுத்துவது போதாது.

அந்த மண்ணில் வாழ்ந்த மக்களின் வீடுகள் எப்படி இருந்தன? அவர்கள் என்ன தொழில் செய்தார்கள்? அவர்களுடைய பிள்ளைகள் எங்கே கல்வி கற்றார்கள்? அவர்களுடைய திருவிழாக்கள் எப்படிக் கொண்டாடப்பட்டன? கிராமங்களின் சமூக உறவுகள் எவ்வாறு அமைந்திருந்தன? என்பதையும் பதிவு செய்ய வேண்டும்.

யாழ்ப்பாணத்தின் பனை மரங்களும் விவசாய நிலங்களும், திருகோணமலையின் கடலும் துறைமுகமும், மட்டக்களப்பின் வாவியும் வயல்களும், மன்னாரின் மீன்பிடிக் கிராமங்களும், அம்பாறையின் விவசாயப் பகுதிகளும் அனைத்தும் சேர்ந்து ஒரு சமூகத்தின் வாழ்வியல் வரலாற்றை உருவாக்குகின்றன.

இன்று அந்தப் பழைய புகைப்படங்களைப் பார்க்கும்போது, அவற்றில் தோன்றும் கட்டடங்களையும் மனிதர்களையும் மட்டும் நாம் பார்க்கவில்லை. நமது முன்னோர்கள் வாழ்ந்த காலத்தையும், அவர்கள் உருவாக்கிய சமூகத்தையும், அவர்கள் பாதுகாத்து வந்த பண்பாட்டு அடையாளங்களையும் பார்க்கிறோம்.

ஒரு இனத்தின் வரலாறு என்பது அது சந்தித்த அரசியல் மாற்றங்களால் மட்டும் தீர்மானிக்கப்படுவதில்லை; அந்த மண்ணில் வாழ்ந்த சாதாரண மக்களின் வாழ்க்கையும் உழைப்பும் பண்பாடும்தான் அதன் உண்மையான வரலாறு.