1987ஆம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் 19ஆம் திகதி, இந்திய அமைதிப்படையுடனான போரில் சிறைப்பிடிக்கப்பட்டிருந்த மஹார் படைப்பிரிவைச் சேர்ந்த 18 இந்திய இராணுவ வீரர்களைத் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் விடுதலை செய்தனர்.

சாவகச்சேரி மற்றும் உடுவில் ஆகிய இரு இடங்களில் நடைபெற்ற இந்தக் கைதிகள் ஒப்படைப்பு, இந்திய–விடுதலைப் புலிகள் போரின் ஆரம்பகாலத்தில் இடம்பெற்ற முக்கியமான வரலாற்று நிகழ்வுகளில் ஒன்றாகும்.

இந்திய இராணுவத்திற்கும் விடுதலைப் புலிகளுக்கும் இடையில் போர் ஆரம்பமாகி சுமார் 40 நாட்களே கடந்திருந்த நிலையில், விடுதலைப் புலிகளின் பிரதித் தலைவர் மாத்தையா தலைமையில் முன்னெடுக்கப்பட்ட இந்த நடவடிக்கையில் கேணல் சங்கர், ரஹீம் ஆகியோர் முக்கியப் பங்காற்றினர். பின்னாளில் விடுதலைப் புலிகளின் முக்கிய போர்முனைத் தளபதியாக உயர்ந்த தீபனும் அன்றைய நிகழ்வில் பங்கேற்றிருந்தார்.

இந்திய–இலங்கை ஒப்பந்தத்தைத் தொடர்ந்து அமைதியை நிலைநாட்டுவதற்காக இலங்கைக்கு வந்த இந்திய இராணுவம், சில மாதங்களுக்குள்ளேயே விடுதலைப் புலிகளுடன் நேரடிப் போரில் ஈடுபட்டது. ஆயுதக் களைவு, தமிழர்களின் பாதுகாப்பு, அரசியல் உரிமைகள் மற்றும் ஒப்பந்தத்தை நடைமுறைப்படுத்துவது தொடர்பாக ஏற்பட்ட முரண்பாடுகள் இந்த மோதலுக்குக் காரணமாக அமைந்தன.

ஒக்டோபர் மாதம் 10ஆம் திகதி யாழ்ப்பாணத்தைக் கைப்பற்றுவதற்காக இந்திய இராணுவம் ஆரம்பித்த பவன் நடவடிக்கையைத் தொடர்ந்து, யாழ்ப்பாணக் குடாநாட்டின் பல பகுதிகளிலும் கடுமையான சமர்கள் நடைபெற்றன. இந்திய இராணுவத்தின் பெரும் படையணிகளுக்கும் கவச வாகனங்களுக்கும் எதிராக விடுதலைப் புலிகள் பல்வேறு முனைகளில் போரிட்டனர். இந்த மோதல்களில் இரு தரப்பினரும் பலத்த இழப்புகளைச் சந்தித்ததுடன் பொதுமக்களும் பெரும் பாதிப்புக்குள்ளாகினர்.

அந்தப் போரின் ஒரு கட்டத்தில், யாழ்ப்பாணத்தை நோக்கிச் சென்ற இந்திய இராணுவ வாகனத் தொடரணியிலிருந்து பிரிந்து சென்ற நான்கு வாகனங்கள் விடுதலைப் புலிகளின் தாக்குதலுக்குள்ளாகின. இதில் மஹார் படைப்பிரிவைச் சேர்ந்த ஐந்து இந்திய வீரர்கள் கொல்லப்பட்டதுடன், எஞ்சிய 18 பேர் சிறைப்பிடிக்கப்பட்டனர்.

யாழ்ப்பாண நகரத்தின் முக்கிய பகுதிகளை இந்திய இராணுவம் தனது கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டுவந்த பின்னரும் இந்த வீரர்கள் விடுதலைப் புலிகளின் பிடியிலேயே இருந்தனர். இதற்கிடையில் போரைத் தணிப்பதற்கான முயற்சிகள் ஆரம்பமாகியிருந்த நிலையில், கைதிகளை விடுவிப்பதற்கு விடுதலைப் புலிகள் முன்வந்தனர்.

கைதிகள் ஒப்படைக்கப்படும் நிகழ்வை இந்தியப் பத்திரிகையாளர்கள் நேரில் பார்வையிட்டுப் பதிவு செய்ய வேண்டும் என்பதுடன், இந்தியாவில் வீட்டுக்காவலில் இருந்த தமது உறுப்பினரான ரஹீமும் அதில் பங்கேற்க வேண்டும் என்று விடுதலைப் புலிகள் கோரிக்கை விடுத்திருந்தனர்.

அதனை ஏற்றுக்கொண்ட இந்திய இராணுவம், சென்னையிலிருந்து 15 இந்தியப் பத்திரிகையாளர்களையும் ரஹீமையும் தாம்பரம் விமான நிலையத்திலிருந்து விசேட இராணுவ விமானத்தில் யாழ்ப்பாணத்திற்கு அழைத்துவந்தது.

அன்று இந்திய இராணுவத்தினரிடம் ஒப்படைக்கப்பட்ட 18 வீரர்களும் ஒரே இடத்தில் விடுவிக்கப்படவில்லை. இரண்டு குழுக்களாகப் பிரிக்கப்பட்டு சாவகச்சேரி மற்றும் உடுவில் பகுதிகளில் கையளிக்கப்பட்டனர்.

சாவகச்சேரியில் கைதிகள் விடுவிக்கப்பட்ட பின்னர் மாத்தையா இந்தியப் பத்திரிகையாளர்களுக்குப் பேட்டியளித்தார். அவருக்கு அருகில் கேணல் சங்கரும் ரஹீமும் நின்றிருந்தனர். இவர்களுக்குப் பின்னால் இளம் போராளியாகத் தீபனும் காணப்பட்டார். அந்தச் சந்திப்பின்போது எடுக்கப்பட்ட புகைப்படம் அன்றைய நிகழ்வின் முக்கியமான வரலாற்றுப் பதிவாகும்.

இந்தக் கைதிகள் விடுதலையில் பங்கேற்றிருந்த ரஹீமின் போராட்டப் பின்னணியும் குறிப்பிடத்தக்கது.

1983ஆம் ஆண்டு தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பில் இணைந்த ரஹீம், இந்தியாவின் இமாச்சலப் பிரதேசத்தில் இந்தியப் பாதுகாப்புப் படையினரால் வழங்கப்பட்ட இரண்டாவது இராணுவப் பயிற்சி அணியில் பயிற்சி பெற்றவராவார்.

1983ஆம் ஆண்டு தமிழர்களுக்கு எதிராக இலங்கையில் நடைபெற்ற இனவன்முறைகளைத் தொடர்ந்து, இந்தியாவில் தமிழீழ விடுதலை இயக்கங்களுக்கு இராணுவப் பயிற்சிகள் வழங்கப்பட்டன. அந்தக் காலப்பகுதியில் பயிற்சி பெற்ற ஆரம்பகாலப் போராளிகளில் ரஹீமும் ஒருவராக இருந்தார்.

பின்னாளில் விடுதலைப் புலிகளின் பல்வேறு பணிகளில் ஈடுபட்ட அவர், இந்தியாவுடனான தொடர்பாடல்களிலும் பங்காற்றினார். இந்திய அமைதிப்படைக்கும் விடுதலைப் புலிகளுக்கும் இடையில் போர் ஆரம்பமானபோது, யாழ்ப்பாணத் தளபதியாக இருந்த கிட்டுவுடன் தமிழ்நாட்டில் வீட்டுக்காவலில் வைக்கப்பட்டிருந்தார்.

இந்திய இராணுவத்தின் பாதுகாப்பில் வீட்டுக்காவலில் இருந்த ஒருவரை, அதே இராணுவம் தனது வீரர்களின் விடுதலைக்காக இலங்கைக்கு அழைத்துவந்தது அன்றைய நிகழ்வின் குறிப்பிடத்தக்க அம்சமாகும்.

கைதிகள் ஒப்படைப்பு நடவடிக்கையின்போது ரஹீம் இந்திய இராணுவ அதிகாரிகளுடன் நடந்து செல்லும் காட்சியும் புகைப்படமாகப் பதிவாகியுள்ளது. நிகழ்வு முடிவடைந்த பின்னர் அவர் மீண்டும் இந்தியாவிற்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டு வீட்டுக்காவலில் வைக்கப்பட்டார்.

அக்காலத்தில் யாழ்ப்பாணத்தில் இந்திய இராணுவ நடவடிக்கைகளை வழிநடத்திய முக்கிய அதிகாரிகளில் பிரிகேடியர் மஞ்சித் சிங்கும் ஒருவராவார்.

இந்திய இராணுவத்தின் 41ஆவது காலாட்படைப் பிரிகேட்டிற்குத் தலைமை தாங்கிய மஞ்சித் சிங், யாழ்ப்பாணக் கோட்டையிலிருந்த இந்தியப் படையினருடன் தரைவழித் தொடர்பை ஏற்படுத்தும் பொறுப்பை ஏற்றிருந்தார்.

விடுதலைப் புலிகளின் கடுமையான எதிர்ப்புகளுக்கு மத்தியில் தனது படையினரை முன்னேற்றிய அவர், யாழ்ப்பாணக் கோட்டையிலிருந்த இந்தியப் படைகளுடன் தொடர்பை ஏற்படுத்தினார். இந்த நடவடிக்கையில் வெளிப்படுத்திய துணிச்சலுக்காக இந்தியாவின் இரண்டாவது உயரிய வீரதீர விருதான மகா வீர் சக்ரா அவருக்கு வழங்கப்பட்டது.

யாழ்ப்பாண நகரத்தின் இராணுவப் பொறுப்பையும் வகித்த மஞ்சித் சிங், கடுமையான கட்டளைகளுக்கும் நேரடியாகப் போர்முனையில் செயற்படும் தன்மைக்கும் பெயர்பெற்றிருந்தார். அவரது படைப்பிரிவு பின்னர் மாற்றப்பட்டபோது, பிரிகேடியர் ஜே.எஸ். தில்லோன் அந்தப் பொறுப்பை ஏற்றுக்கொண்டார்.

கைதிகள் விடுதலைக்கு முன்னதாக இந்திய இராணுவத்திற்கும் விடுதலைப் புலிகளுக்கும் இடையில் நடைபெற்ற தொடர்பாடல்களில், யாழ்ப்பாணத்தின் இந்திய இராணுவ அதிகாரியான பிரிகேடியர் ஆர்.ஐ.எஸ். காலோனும் இடம்பெற்றிருந்தார். அவருக்கு மாத்தையா கடிதம் அனுப்பியிருந்ததுடன், போர்நிறுத்தம் மற்றும் பேச்சுவார்த்தைகளை மீண்டும் ஆரம்பிப்பது தொடர்பான முயற்சிகளும் முன்னெடுக்கப்பட்டிருந்தன.

18 வீரர்களும் விடுவிக்கப்பட்ட இரண்டு நாட்களின் பின்னர், நவம்பர் மாதம் 21ஆம் திகதி காலை 7 மணிமுதல் 48 மணிநேரப் போர்நிறுத்தத்தை இந்திய அரசாங்கம் அறிவித்தது.

இந்திய வெளிவிவகார இணையமைச்சராக இருந்த கே. நட்வர் சிங், கைதிகள் விடுதலையைச் சாதகமான முன்னேற்றமாக இந்திய நாடாளுமன்றத்தில் குறிப்பிட்டார். விடுதலைப் புலிகளின் தரப்பில் மாத்தையாவும் போர்நிறுத்தத்தை வரவேற்றதுடன், இந்திய இராணுவம் தாக்குதல்களை நிறுத்தினால் தாங்களும் தாக்குதல்களை நிறுத்துவதற்குத் தயாராக இருப்பதாகத் தெரிவித்தார்.

ஆனால், இந்திய இராணுவம் போர் ஆரம்பமாவதற்கு முன்னர் இருந்த நிலைகளுக்குத் திரும்ப வேண்டும் என்பன உள்ளிட்ட விடுதலைப் புலிகளின் கோரிக்கைகள் தொடர்பாக இரு தரப்பினருக்கும் உடன்பாடு ஏற்படவில்லை. போர்நிறுத்தம் முடிவடைந்த பின்னர் மீண்டும் மோதல்கள் ஆரம்பமாகின.

யாழ்ப்பாணத்தைக் கைப்பற்றிய இந்திய இராணுவம், அதன் பின்னர் வன்னியின் அடர்ந்த காட்டுப் பகுதிகளுக்குள் தனது நடவடிக்கைகளை விரிவுபடுத்தியது. விடுதலைப் புலிகளும் தமது போர்முறைகளை மாற்றி, கண்ணிவெடிகள், பதுங்கித் தாக்குதல்கள் மற்றும் சிறிய படையணிகளின் நகர்வுகளை அதிகமாகப் பயன்படுத்தினர்.

1988ஆம் ஆண்டு திரிசூல், விராட் உள்ளிட்ட பாரிய இராணுவ நடவடிக்கைகளை இந்திய அமைதிப்படை முன்னெடுத்தது. வன்னி, முல்லைத்தீவு மற்றும் வடக்கு, கிழக்கின் பல பகுதிகளில் நடைபெற்ற இந்த மோதல்கள், இந்திய இராணுவம் 1990ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாதம் இலங்கையிலிருந்து முழுமையாக வெளியேறும் வரை நீடித்தன.

அன்று கைதிகள் விடுதலை நிகழ்வில் பங்கேற்றிருந்தவர்களின் பின்னாளைய வாழ்க்கையும் தமிழீழ ஆயுதப் போராட்ட வரலாற்றில் வெவ்வேறு அத்தியாயங்களாக அமைந்தது.

விடுதலைப் புலிகளின் பிரதித் தலைவராகவும் முக்கியமான இராணுவ, அரசியல் பொறுப்பாளராகவும் விளங்கிய மாத்தையா, 1993ஆம் ஆண்டு இந்திய உளவு அமைப்புடன் தொடர்பு வைத்திருந்ததாகவும் இயக்கத்தின் தலைமைக்கு எதிராகச் சதித்திட்டம் தீட்டியதாகவும் குற்றஞ்சாட்டப்பட்டுக் கைது செய்யப்பட்டார்.

இதனைத் தொடர்ந்து 1994ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் 28ஆம் திகதி அவருக்கு விடுதலைப் புலிகளால் மரணதண்டனை நிறைவேற்றப்பட்டது.

வைத்தியலிங்கம் சொர்ணலிங்கம் என்ற இயற்பெயரைக் கொண்ட கேணல் சங்கர், விடுதலைப் புலிகளின் ஆரம்பகால முக்கிய உறுப்பினர்களில் ஒருவராகவும் தலைவர் வேலுப்பிள்ளை பிரபாகரனின் நெருங்கிய சகாவாகவும் விளங்கினார்.

விடுதலைப் புலிகளின் கடற்படை மற்றும் வான்படை வளர்ச்சியில் முக்கியப் பங்காற்றிய அவர், பின்னாளில் இராணுவப் புலனாய்வுப் பணிகளிலும் பொறுப்பு வகித்தார்.

2001ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் 26ஆம் திகதி ஒட்டுசுட்டான் பகுதியில் சங்கர் பயணித்த வாகனம் கிளைமோர் கண்ணிவெடித் தாக்குதலுக்குள்ளானது. இதில் அவர் வீரச்சாவைத் தழுவிக்கொண்டார். இலங்கை இராணுவத்தின் ஆழ ஊடுருவும் படையணியே இந்தத் தாக்குதலை நடத்தியதாக விடுதலைப் புலிகள் குற்றஞ்சாட்டியிருந்தனர்.

அன்றைய சாவகச்சேரி நிகழ்வில் இளம் போராளியாகக் காணப்பட்ட தீபன், பின்னாளில் விடுதலைப் புலிகளின் முக்கியமான போர்முனைத் தளபதிகளில் ஒருவராக உயர்ந்தார்.

வேலாயுதபிள்ளை பகீரதகுமார் என்ற இயற்பெயரைக் கொண்ட தீபன், யாழ்ப்பாணம், கிளிநொச்சி, வன்னி உள்ளிட்ட பல்வேறு போர்முனைகளில் முக்கியமான பொறுப்புகளை வகித்தார். பல சமர்களை வழிநடத்திய அவர், விடுதலைப் புலிகளின் வடபோர்முனை இராணுவத் தலைமையில் முக்கிய இடத்தைப் பெற்றிருந்தார்.

2009ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாத இறுதியில் ஆரம்பமாகி ஏப்ரல் மாதம் 5ஆம் திகதி வரை புதுக்குடியிருப்பின் ஆனந்தபுரம் பகுதியில் நடைபெற்ற கடுமையான சமரில், இலங்கை இராணுவத்தின் முற்றுகைக்குள் விடுதலைப் புலிகளின் முக்கிய தளபதிகளும் போராளிகளும் சிக்கிக்கொண்டனர்.

இந்தச் சமரில் தீபனும் ஏனைய தளபதிகளும் தமது படையணிகளுடன் எதிர்த்துப் போரிட்டனர். ஏப்ரல் மாதம் 4ஆம் திகதி ஆனந்தபுரம் சமர்க்களத்தில் தீபன் வீரச்சாவைத் தழுவிக்கொண்டார். அவரது மறைவுக்குப் பின்னர் விடுதலைப் புலிகளால் பிரிகேடியர் நிலைக்கு உயர்த்தப்பட்டார்.

இந்திய இராணுவத்தின் யாழ்ப்பாண நடவடிக்கைகளை வழிநடத்திய மஞ்சித் சிங், பின்னாளில் இராணுவத்திலிருந்து ஓய்வுபெற்று அமெரிக்காவில் சில ஆண்டுகள் வாழ்ந்தார். பின்னர் இந்தியாவிற்குத் திரும்பிய அவர், 2020ஆம் ஆண்டு ஜனவரி மாதம் தனது 78ஆவது வயதில் காலமானார்.

கைதிகள் விடுதலை நடைபெற்ற காலத்தில் எதிரெதிர் தரப்புகளில் இராணுவப் பொறுப்புகளை வகித்திருந்தவர்களின் வாழ்க்கை இவ்வாறு வெவ்வேறு பாதைகளில் முடிவடைந்தது.

இந்திய–இலங்கை ஒப்பந்தத்தின் மூலம் அமைதியை ஏற்படுத்த முடியும் என்ற எதிர்பார்ப்புடன் ஆரம்பமான இந்திய இராணுவத்தின் வருகை, இறுதியில் இரு தரப்பினருக்கும் பெரும் உயிரிழப்புகளையும் தமிழர் தாயகத்தில் பாரிய அழிவுகளையும் ஏற்படுத்திய போராக மாறியது.

அந்தப் போரின் ஆரம்பகாலத்தில் சாவகச்சேரியிலும் உடுவிலிலும் நடைபெற்ற 18 இந்திய இராணுவ வீரர்களின் விடுதலை, போர்நிறுத்தத்திற்கான வாய்ப்பை உருவாக்கியிருந்தபோதிலும், அரசியல் முரண்பாடுகளுக்குத் தீர்வை ஏற்படுத்தவில்லை.

இருப்பினும், கடுமையான போருக்கு மத்தியில் சிறைப்பிடிக்கப்பட்ட எதிர்த்தரப்பு வீரர்களை விடுவித்த அந்த நிகழ்வு, இந்திய–விடுதலைப் புலிகள் போரின் வரலாற்றில் குறிப்பிடத்தக்க ஓர் அத்தியாயமாகப் பதிவாகியுள்ளது.