தமிழ் இணையப் பத்திரிகை — வரலாற்றை ஆவணப்படுத்தும் முயற்சி
ஈழ மண்ணின் சுவடுகள்
வரலாறு · அரசியல் · சமூகம் · வாழ்வியல்
விளம்பரம்
ஆவணங்கள் · திருகோணமலை
திருகோணமலை: 1956–1983
மொழியுரிமைப் போராட்டம், நிலம், இனவன்முறை, இடப்பெயர்வு, ஆயுத மோதல், இந்தியத் தலையீடு மற்றும் காணாமலாக்கங்கள் தொடர்பான முதன்மை ஆவணங்களும் ஆய்வுகளும். ஒவ்வொரு குறிப்பிலும் ஆதாரம் கூறுவது மற்றும் அதைப் பயன்படுத்தும்போது கவனிக்க வேண்டியது சுருக்கமாகத் தரப்பட்டுள்ளது.
திருகோணமலை 1983–1990: வன்முறை, பொறுப்புக்கூறல், அன்னையர் போராட்டம் மற்றும் அகதி வெளியேற்றம்
1983–1990 காலத் திருகோணமலை குறித்த ஆவணத் தொகுப்பு: வன்முறை, பொறுப்புக்கூறல், அன்னையர் போராட்டம் மற்றும் அகதி வெளியேற்றக் குறிப்புகளின் ஆதார நிலைகள்.
முந்தைய தொகுப்பில் இடம்பெற்ற 1984–1990 மற்றும் பிற்கால ஆதாரப் பதிவுகளும் மேலதிக உசாத்துணைகளாக இங்கே பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளன.
ஆதார வாசிப்பு முறை: அக்காலச் செய்தி என்பது சம்பவத்திற்கான தடயம்; அது தானாகவே நீதிமன்றத் தீர்ப்பாகாது. “சாட்சி தெரிவித்தது”, “அரசாங்கம் கூறியது”, “அமைப்பு மதிப்பிட்டது” என்பவை தனித்தனி ஆதார நிலைகள்.
1956–1957
இனவன்முறை, மொழியுரிமைப் போராட்டம் மற்றும் நடராசன்
05–27.02.1956
Atita — “Ethnic Violence in the Trincomalee District in February 1956”
அரச நிர்வாக அறிக்கைகள், பொலிஸ் மா அதிபர் அறிக்கை, அக்கால நாளிதழ்கள் மற்றும் நீதவான் விசாரணைகளை இணைக்கும் இருபகுதி ஆய்வு.
பிப்ரவரி வன்முறையில் ஐவர் உயிரிழந்ததாகவும், பொலிஸ் துப்பாக்கிச் சூட்டில் கோவிந்தசாமி, சந்திரசேகரம், சித்தம்பரப்பிள்ளை ஆகிய மூன்று தமிழர்கள் இறந்ததாகவும் ஆதாரங்களை ஒப்பிடுகிறது. சந்திரசேகரத்தின் மரணம் குறித்து ஒரு நீதவான் கொலை எனக் கண்டதாகவும், மற்ற இரு மரணங்கள் நியாயப்படுத்தப்பட்ட துப்பாக்கிச் சூடு என விசாரணைகள் கண்டதாகவும் பதிவு செய்கிறது. இவை குறிப்பிட்ட விசாரணைகளின் முடிவுகள்; வன்முறை இரு சமூகங்களையும் பாதித்ததையும் ஆய்வு பதிவு செய்கிறது.
திருகோணமலை நடராசன் — கறுப்புக்கொடி போராட்டத்தில் சுட்டுக் கொல்லப்பட்ட தொண்டர்
இலங்கைத் தமிழ் அரசுக் கட்சி வெள்ளி விழா மலர் 1949–1974, பக். 63; அக்காலத் தடயமாக சுதந்திரன், 10 பிப்ரவரி 1957.
சுதந்திர தினத்தைப் புறக்கணித்து கறுப்புக்கொடி ஏற்றும் கட்சி அழைப்பின் போது, திருகோணமலை மரக்கறிச் சந்தை மணிக்கூட்டுக் கோபுரத்தில் கொடியைக் கட்ட ஏறிய இளைஞர் தொண்டர் நடராசன் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டதாக நினைவு மலர் கூறுகிறது. அது மறைந்திருந்த சிங்களத் துப்பாக்கிதாரியைச் சுட்டுகிறது. சிங்கக்கொடியை அகற்றினார் அல்லது பொலிஸாரே சுட்டனர் என்ற பிற்காலக் குறிப்புகள் உள்ளன; அவற்றை உறுதிப்படுத்த அசல் விசாரணைப் பதிவு இன்னும் தேவை.
நடராசன் மணிக்கூட்டுக் கோபுரத்தில் கறுப்புக்கொடி கட்ட ஏறியபோது சுட்டுக் கொல்லப்பட்டார் என்ற மைய நிகழ்வை தனியான பிற்கால வரலாற்றுக் கட்டுரை உறுதிப்படுத்துகிறது. இது சம்பவகால முதன்மை ஆவணமல்ல; சுட்டவரின் அடையாளத்தைத் தீர்மானிக்கவில்லை.
Patrick Peebles — “Colonization and Ethnic Conflict in the Dry Zone of Sri Lanka”
The Journal of Asian Studies, தொகுதி 49, இலக்கம் 1, பக். 30–55.
அரச நிலப் பகிர்வு, நீர்ப்பாசனக் குடியேற்றங்கள் மற்றும் இனவாரியான அரசியல் அதிகாரம் எவ்வாறு இணைந்தன என்பதை விளக்கும் கல்விசார் பின்னணி. தனிப்பட்ட படுகொலைகளை நிரூபிக்கும் முதன்மை ஆவணமல்ல.
சன்சோனி ஆணைக்குழு — கந்தளாய் மற்றும் சுற்றுப்புறம்
Report of the Presidential Commission of Inquiry into the Incidents which took place between 13 August and 15 September 1977 (1980), திருகோணமலை மாவட்ட அத்தியாயம்.
கந்தளாய் அருகே பேருந்துப் பயணிகள் தாக்கப்பட்டமை, ஆர். குணராஜா காயங்களால் இறந்தமை, இராமையா கொல்லப்பட்டமை, அக்போபுரவில் தமிழ் வீடுகள் சூறையாடப்பட்டு எரிக்கப்பட்டமை ஆகியவற்றை ஆணைக்குழு விசாரித்தது. பெரியாறு/பொட்டன்காடு வழக்கில் கந்தசாமி, வடிவேல் சுடப்பட்டதும் நான்கு வயது குழந்தை குத்தப்பட்டு எரியும் வீட்டில் வீசப்பட்டதும் கண்டி உயர்நீதிமன்ற வழக்கு 383/78-உடன் பதிவாகியுள்ளது.
சன்சோனி ஆணைக்குழு — பங்குளம், சிவயோகபுரம் மற்றும் திருகோணமலை நகரம்
அதே அதிகாரப்பூர்வ அறிக்கையின் திருகோணமலை மாவட்டச் சாட்சியங்கள்.
மல்லிகா, ஞானம், கருப்பாயி, பத்மநாதன், சிவஞானம் மற்றும் பாலையூத்தில் செல்வநாயகம், இராஜேந்திரன், சீவரத்தினம் உள்ளிட்டோரின் மரணங்களையும்; பெரியண்ணன், மருதமுத்து, சண்முகநாதன் காணாமற்போய் இறந்திருக்கலாம் என்ற ஆணைக்குழு முடிவையும் பதிவு செய்கிறது. சில வழக்குகளில் குற்றப்பத்திரிகை தாக்கல் செய்யப்படவில்லை; இழப்பீடு வழங்கப்பட்டது. அறிக்கை சிங்களப் பொதுமக்களுக்கு எதிரான தமிழ் கூட்டங்களின் வன்முறையையும் பதிவு செய்வதால், அதன் முழுச் சூழலோடு வாசிக்க வேண்டும்.
University of Toronto Scarborough Archives, Fonds CA UTSC 014, Series 2, Sub-series 3, File 12-29.
1977 ஆகஸ்ட் தமிழர் எதிர்ப்பு வன்முறை குறித்த தனிக் காப்பகக் கோப்பின் துல்லியமான இருப்பிடக் குறிப்பு. இணையப் பட்டியல் உள்ளடக்கத்தை முழுமையாக மின்னாக்கவில்லை; மேலாய்விற்கான காப்பக வழிகாட்டியாகப் பயன்படுத்த வேண்டும்.
1978–1981 ஆவண இடைவெளி: 1977 திருகோணமலைச் சம்பவங்களுக்கு சன்சோனி அறிக்கை பெயர்–இடம் சார்ந்த ஆதாரம் தருகிறது. ஆனால் 1978-இல் தனியான மாவட்ட வன்முறைத் தொடர் அல்லது 1981-இல் திருகோணமலைக்கான முழுமையான வழக்குப் பட்டியல் இத்தொகுப்பில் இன்னும் உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை. தேசிய அளவிலான எண்ணிக்கைகளை மாவட்ட எண்ணிக்கையாக மாற்றிப் பயன்படுத்தவில்லை.
1983–1984
கறுப்பு ஜூலைக்கு முந்தைய வன்முறையும் மறுவெளியேற்றமும்
ஜூன் 1983
Tamil Times — “June Diary of Atrocities in Trincomalee”
Tamil Times, ஆகஸ்ட் 1983, பக். 10.
ஜூன் மாதத்திலேயே திருகோணமலையில் இடம்பெற்ற கொலைகள், தீவைப்புகள் மற்றும் தாக்குதல்களைத் தேதிவாரியாகப் பதிவு செய்கிறது. தமிழ் மக்களின் அனுபவத்தை மையப்படுத்திய அக்கால இதழ் என்பதால் எண்ணிக்கைகளை பிற ஆதாரங்களுடனும் ஒப்பிட வேண்டும்.
ஊரடங்கும் மேலதிகப் படையினரும் இருந்தபோதும் திருகோணமலையில் வன்முறை தொடர்ந்ததை சர்வதேச ஊடகத் தடயமாக உறுதிப்படுத்துகிறது. குற்றப்பொறுப்பு பற்றிய ஆரம்பத் தகவல்கள் இறுதி முடிவாகாது.
Tamil Times — “Plantation Tamils Harassed and Evicted”
Tamil Times, பக். 1–2.
1977 வன்முறையால் இடம்பெயர்ந்து வடக்கு–கிழக்கில் குடியேறிய மலையகத் தமிழ்க் குடும்பங்கள் மீண்டும் வெளியேற்றப்பட்டதாகப் பதிவு செய்கிறது. அரச உத்தரவு மற்றும் காணி ஆவணங்கள் இணைக்கப்படாததால் இதனை அக்காலக் குற்றச்சாட்டாகவே குறிப்பிட வேண்டும்.
கிராம அழிவுகள், பேருந்துக் கொலைகள் மற்றும் அகதி வாழ்க்கை
மார்ச் 1985
சௌமியமூர்த்தி தொண்டமானின் கடிதம் — கப்பல்துறை
Tamil Times, பக். 5, 16–17.
கப்பல்துறையில் குடியேறிய மலையகத் தமிழ்க் குடும்பங்களின் வீடுகள் அழிக்கப்பட்டதாக ஜனாதிபதிக்கு எழுதப்பட்ட கடிதத்தின் பகுதிகள். அமைச்சரின் கடிதத் தடயம் முக்கியமானது; முழு அரசகோப்பு இங்கு கிடைக்கவில்லை.
திருகோணமலைப் பேருந்துத் தாக்குதலில் கொல்லப்பட்ட 13 பேரில் ஆறு பேரின் பெயர்களையும் மருத்துவமனைத் தகவல்களையும் பதிவு செய்கிறது. பெயர்களை அசல் பக்கப்படத்துடன் சரிபார்ப்பது அவசியம்.
Reuters — திருகோணமலை வன்முறை குறித்த அரசாங்க அறிக்கை
Los Angeles Times காப்பகம்.
பதினொரு நாட்களில் 30 பொதுமக்கள் கொல்லப்பட்டதாக அரசாங்கம் தெரிவித்ததையும், பாதுகாப்புப் படைகள் 80 பேரைக் கொன்றதாக வெளியான செய்திகளை மறுத்ததையும் பதிவு செய்கிறது. 30 என்பது Reuters-ன் சுயாதீனக் கணக்கல்ல.
அமெரிக்க வெளியுறவுத்துறை — மனித உரிமை நிலவர அறிக்கை
Country Report on Human Rights Practices for 1985.
ஜூன் 3 பேருந்துத் தாக்குதலில் உயிர்தப்பியவர்கள் உள்ளூர் ஊர்காவல் படையினரை அடையாளம் காட்டியதாகப் பதிவு செய்கிறது. இது சாட்சியக் கூற்று; நீதிமன்றக் குற்றத்தீர்ப்பு அல்ல.
செய்தியாளர் நேரில் கண்ட அழிக்கப்பட்ட பகுதிகள், அச்சத்தில் வாழ்ந்த மக்கள் மற்றும் ஊடகத் தடையைப் பதிவு செய்கிறார். அவர் கண்ட காட்சிகளையும் சாட்சிகள் அளித்த எண்ணிக்கைகளையும் தனித்தனியாக வாசிக்க வேண்டும்.
The Hindu / PTI–UNI — 52 கிராமங்கள் அழிக்கப்பட்டதாக வெளியான செய்தி
அக்காலச் செய்தியின் மறுபதிப்பு.
இரண்டு மாதங்களில் 52 கிராமங்கள் அழிக்கப்பட்டதாக அடையாளம் வெளியிடப்படாத சாட்சி கூறியதைப் பதிவு செய்கிறது. “52” என்பது சாட்சியின் எண்ணிக்கை; சுயாதீனமாக உறுதிசெய்யப்பட்ட முழுக் கணக்கல்ல.
பொதுமக்கள், பொருளாதாரம் மற்றும் முரண்பட்ட எண்ணிக்கைகள்
22.07.1986
Eric Silver — The Guardian கள அறிக்கை
Tamil Times, ஆகஸ்ட் 1986, பக். 18–19 மறுபதிப்பு.
முடங்கிய நகர வர்த்தகம், பாடசாலைகளில் தங்கிய குடும்பங்கள் மற்றும் குடிமக்கள் குழுவின் உயிரிழப்பு–இடப்பெயர்வு மதிப்பீடுகளை வழங்குகிறது. கள அவதானிப்பு வலுவானது; எண்ணிக்கைகள் குழுவின் மதிப்பீடுகள்.
ஒரே பேருந்துக் குண்டுவெடிப்பு — மூன்று ஊடக எண்ணிக்கைகள்
Tamil Times, ஜூலை 1986, பக். 3.
இலங்கை வானொலி 22, ரூபவாஹினி 15, அகில இந்திய வானொலி 70 உயிரிழப்புகள் என்று கூறிய முரண்பாட்டைப் பதிவு செய்கிறது. எந்த எண்ணிக்கை இறுதியானது என்பதை இவ்வாதாரம் தீர்மானிக்கவில்லை.
Tamil Times, ஆகஸ்ட் 1986, “Diary of Incidents”, பக். 14.
கைது, போராளிகளின் மரணம், கிண்ணியாவில் கொலைகள் மற்றும் ஆலங்கேணி மீதான ஷெல் தாக்குதல் குறித்த நிகழ்வுவரிசை. நோக்கம் மற்றும் குற்றப்பொறுப்பு பற்றிய பகுதிகள் செய்திக் கூற்றுகளாகவே பயன்படுத்தப்பட வேண்டும்.
Paul Seabright — “Northern and Eastern Provinces: A Coming Food Crisis?”
Tamil Times, பக். 15.
திருகோணமலை முகாம்களில் தமிழ், சிங்கள, முஸ்லிம் மக்களின் எண்ணிக்கைகளையும் நெற்செய்கை வீழ்ச்சியையும் மதிப்பிடுகிறது. தரவுக் குறைபாடுகளையும் பதிவுச் சமமின்மையையும் ஆசிரியரே எச்சரிக்கிறார்.
ஒப்பந்தம், இந்திய அமைதிப்படை மற்றும் குடிமக்கள் செயற்பாட்டாளர்கள்
29.07.1987
இந்திய–இலங்கை ஒப்பந்தமும் இணைக் கடிதங்களும்
இந்திய வெளிவிவகார அமைச்சின் அதிகாரப்பூர்வ ஆவணம்.
வடக்கு–கிழக்கு நிர்வாகம், இடம்பெயர்ந்த வாக்காளர்கள், ஊர்காவல் படைகள், திருகோணமலைத் துறைமுகம் மற்றும் எண்ணெய்த் தொட்டிகள் பற்றிய ஒப்பந்த உரை. கையெழுத்தான வாக்குறுதி நிறைவேற்றப்பட்டதற்கான சான்றல்ல.
திருகோணமலை அருகிலுள்ள கிராமத்தில் 27 பேர் கொல்லப்பட்டதாக காவல்துறையை மேற்கோளிட்டு அறிவிக்கிறது. காவல்துறை குற்றச்சாட்டையும் புலிகளின் மறுப்பையும் பதிவு செய்கிறது; பொறுப்பு தீர்க்கப்பட்ட உண்மையல்ல.
கனடா குடிவரவு மற்றும் அகதிகள் வாரியம் — IPKF குற்றச்சாட்டுகளின் மதிப்பீடு
ஆவண எண் LKA0794.
உறுதிப்படுத்தப்படாத ஆரம்பக் குற்றச்சாட்டுகளையும் பின்னர் மனித உரிமை அமைப்புகள் உறுதிப்படுத்திய சில சம்பவங்களையும் பிரித்துக் காட்டுகிறது. வடக்கு–கிழக்கு எண்ணிக்கைகளைத் திருகோணமலை எண்ணிக்கைகளாக மாற்றக் கூடாது.
ஒன்பது புலிகள் முகாம்கள் தாக்கப்பட்டதாக இந்திய உயர் ஸ்தானிகராலயம் வெளியிட்ட செய்திக்குறிப்பை மறுபதிவு செய்கிறது. உயிரிழப்பு எண்ணிக்கைகள் இந்தியத் தரப்பின் இராணுவக் கூற்றுகள்.
A Sovereign Will to Self-Destruct, அறிக்கை 12, அத்தியாயம் 6, பக். 68–70.
பி. விஜயநாதன் மற்றும் சிவலிங்கம் குகேந்திரன் தொடர்பான பெயர், தேதி, இடம் சார்ந்த சாட்சியங்களைப் பாதுகாக்கிறது. குற்றஞ்சாட்டப்பட்ட தரப்புகள் குறித்த சில முடிவுகள் சாட்சியங்கள் அல்லது ஆசிரியரின் மதிப்பீடுகள்.
மீள்குடியேற்றம், இடப்பெயர்வு மற்றும் காணாமலாக்கங்கள்
10.09.1990
UTHR(J) — “August: A Bloody Stalemate”
அறிக்கை 5, §2.7, பக். 19–20.
சிறிமாபுரம் உள்ளிட்ட இடங்களில் சிங்கள அகதிக் குடும்பங்கள் மீள்குடியேற்றப்பட்டதையும் வழங்கப்பட்ட உதவிகளையும் அக்கால நாளிதழ்களின் அடிப்படையில் பதிவு செய்கிறது. உதவி சமமின்மை பற்றிய கருத்து UTHR(J)-வின் மதிப்பீடு.
கனடா குடிவரவு மற்றும் அகதிகள் வாரியம் — “Displaced Persons in Sri Lanka”
அக்கால Reuters உள்ளிட்ட செய்திகளின் அரச ஆய்வுத் தொகுப்பு.
1990 ஜூன் பின்னான பெருமளவு இடப்பெயர்வு, திருகோணமலையில் கடைகள் மூடப்பட்டதால் ஏற்பட்ட பற்றாக்குறை மற்றும் இந்தியாவுக்கான அகதி நகர்வுகளைத் தொகுக்கிறது. நாடளாவிய எண்ணிக்கையை மாவட்ட எண்ணிக்கையாகக் கூறக்கூடாது.
Amnesty International — “Sri Lanka: The Northeast”
AI Index: ASA 37/14/91.
1984–1990 காலக் காணாமலாக்கங்கள் குறித்து பாதிக்கப்பட்டவர்கள், உறவினர்கள் மற்றும் அதிகாரிகளிடமிருந்து சேகரிக்கப்பட்ட தகவல்களை வழங்குகிறது. சில எண்ணிக்கைகள் வடக்கு–கிழக்கு முழுவதற்குமானவை.
Asia Watch — “Human Rights Accountability in Sri Lanka”
Human Rights Watch அறிக்கை, பக். 10–13.
1990 முதல் 1991 இறுதிவரை திருகோணமலை மாவட்டத்தில் 1,300க்கும் மேற்பட்ட காணாமலாக்க முறைப்பாடுகள் பதிவானதாக வழங்கப்பட்ட புள்ளிவிவரத்தை முன்வைக்கிறது. இது உறுதிப்படுத்தப்பட்ட மரண எண்ணிக்கை அல்ல.
PIAC — “Tides of Violence: Mapping the Sri Lankan Conflict”
Public Interest Advocacy Centre, பக். 19–22, 30–31.
சம்பூர், நிலாவெளி, தம்பலகாமம், மணற்சேனை மற்றும் பெருவெளி உள்ளிட்ட இடங்களைத் தேதிவாரியாகத் தேட உதவும் வரைபடத் தொகுப்பு. சில சம்பவங்கள் ஒரே தரப்பு ஆதாரங்களில் தங்கியிருப்பதால் மேலதிகச் சரிபார்ப்புக்கான வழிகாட்டியாகப் பயன்படுத்த வேண்டும்.
குறிப்பு: இந்தப் பட்டியல் வளர்ந்து கொண்டிருக்கும் ஆவணக் களஞ்சியம். ஆதாரங்களில் உள்ள உயிரிழப்பு எண்ணிக்கைகள், குற்றப்பொறுப்புக் கூற்றுகள் மற்றும் இடப்பெயர்கள் அசல் ஆவணத்தின் தன்மைக்கு ஏற்பவே மேற்கோளிடப்பட வேண்டும்.
வாசகர் கருத்துகள்
கருத்துகள் ஏற்றப்படுகின்றன…