1983 முதல் 1990 வரையான காலத்தில் திருகோணமலை மாவட்டம் பல்வேறு ஆயுதப்படைகளின் கட்டுப்பாடு, இனவன்முறை, பொதுமக்கள் இடப்பெயர்வு மற்றும் அரசியல் எதிர்ப்புப் போராட்டங்களின் மையமாக இருந்தது. இக்காலத்தைப் பற்றிய முழுமையான உண்மையை ஒரே ஆவணம் வழங்குவதில்லை. எனினும் சர்வதேச சட்டவியலாளர் அறிக்கை, அக்காலச் செய்தி இதழ்கள், குடிமக்கள் அமைப்புகளின் அறிக்கைகள் மற்றும் ஐக்கிய நாடுகள் ஆவணங்களை ஒன்றோடொன்று ஒப்பிட்டுப் படிக்கும்போது முக்கியமான வரலாற்றுத் தடயங்கள் வெளிப்படுகின்றன.

இங்கே இடம்பெறும் சில தகவல்கள் ஆவணப்படுத்தப்பட்ட நிர்வாக நடவடிக்கைகள்; சில சாட்சிகள் அல்லது அமைப்புகள் முன்வைத்த குற்றச்சாட்டுகள். அவை இரண்டும் ஒன்றல்ல என்பதை வாசகர்கள் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். அசல் ஆதாரத்தில் உறுதிப்படுத்த முடியாத குறிப்புகளும் அவ்வாறே அடையாளப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.

1. 1983: திருகோணமலையில் கடற்படையினரின் “அனுமதியற்ற வன்முறை”

சர்வதேச நீதியாளர் ஆணைக்குழுவின் சார்பில் இலங்கைக்கு வந்த சட்டவியலாளர் பால் சீகார்ட், 1984ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாதம் வெளியிட்ட Sri Lanka: A Mounting Tragedy of Errors என்ற அறிக்கையில், 1983 வன்முறையின்போது யாழ்ப்பாணத்திலும் திருகோணமலையிலும் பாதுகாப்புப் படைகளைச் சேர்ந்த சிலர் வன்முறையில் பங்குபற்றியதாகப் பதிவு செய்தார்.

அறிக்கையின்படி, இரு இடங்களிலும் பாதுகாப்புப் படையினரால் கொல்லப்பட்டதாக அரசு ஏற்றுக்கொண்ட பொதுமக்களின் மொத்த எண்ணிக்கை 51. இது திருகோணமலை மாவட்டத்திற்கான தனி எண்ணிக்கை அல்ல.

திருகோணமலையில் சில கடற்படையினர் நடத்திய தாக்குதலை சீகார்ட் “முழுமையாக அனுமதிக்கப்படாத வன்முறை” என்று குறிப்பிட்டார். இச்சம்பவங்கள் தொடர்பாக 120 படையினரும் 105 கடற்படையினரும் பணியிலிருந்து நீக்கப்பட்டதாகத் தமக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டதாகவும் அவர் பதிவு செய்துள்ளார். பணிநீக்கம் என்பது குற்றவியல் நீதிமன்றத் தண்டனைக்கு இணையானதல்ல; இந்த எண்ணிக்கைகள் அவருக்கு வழங்கப்பட்ட தகவல்கள் என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

ஆதார விவரம்: Paul Sieghart, Sri Lanka: A Mounting Tragedy of Errors, International Commission of Jurists மற்றும் JUSTICE, மார்ச் 1984, பக்கங்கள் 19, 70–71.

2. 1987: ஏழு பொதுமக்கள் கொல்லப்பட்ட சம்பவமும் திட்டமிடப்பட்ட இராணுவ நீதிமன்றமும்

Tamil Times இதழின் 1989ஆம் ஆண்டு ஜனவரி வெளியீட்டில் இடம்பெற்ற செய்தியின்படி, 1987ஆம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் 21ஆம் திகதி திருகோணமலைக்கு அருகில் இந்திய அமைதிப்படையின் 270 Engineers Regiment-ஐச் சேர்ந்த நாயக் பல்தேவ் சிங் தனது சேவைத் துப்பாக்கியால் சுட்டதில் ஏழு பொதுமக்கள் கொல்லப்பட்டு மேலும் நால்வர் காயமடைந்தனர்.

இந்தச் சம்பவத்தைத் தொடர்ந்து, இந்திய இராணுவச் சட்டத்தின் 69ஆம் பிரிவின்கீழ், இந்தியத் தண்டனைச் சட்டத்தின் கொலை மற்றும் கொலைமுயற்சிப் பிரிவுகளான 302, 307 ஆகியவற்றுடன் தொடர்புபடுத்தி, அவரை General Court Martial விசாரணைக்கு உட்படுத்த இந்திய இராணுவ அதிகாரிகள் திட்டமிட்டதாகச் செய்தி கூறுகிறது. வெளிநாட்டில் நிகழ்ந்ததாகக் கூறப்பட்ட குற்றத்திற்கு இந்தியச் சட்டத்தின் கீழ் இலங்கையில் விசாரணை நடத்த முடியுமா என்ற சட்டச் சிக்கலும் அக்காலத்தில் எழுந்ததாக அதில் விவாதிக்கப்பட்டுள்ளது.

இந்த ஆவணம் குற்றச்சாட்டை இந்திய இராணுவம் உள்மட்ட விசாரணைக்கு எடுத்ததற்கான முக்கியத் தடயம். ஆனால் இறுதி விசாரணை நடைபெற்றதா, தீர்ப்பு என்ன, தண்டனை விதிக்கப்பட்டதா என்பவற்றை இது தெரிவிக்கவில்லை. எனவே “குற்றம் நிரூபிக்கப்பட்டது” என்று கூறாமல், “இராணுவ நீதிமன்ற விசாரணைக்குக் கொண்டுசெல்லத் திட்டமிடப்பட்டது” என்றே பதிவு செய்ய வேண்டும்.

ஆதார விவரம்: Kanwar Sandhu, “IPKF Men Face Court Martial”, Tamil Times, ஜனவரி 1989, பக்கம் 15. Sunday Observer, Bombay, 18–24 டிசம்பர் 1988 செய்தியின் மறுபதிப்பு.

3. 1988: திருகோணமலை அன்னையர் முன்னணியின் அமைதிப் போராட்டம்

போர்க்காலத் திருகோணமலையில் பெண்கள் மேற்கொண்ட அரசியல் எதிர்ப்புக்கு அரிய அக்காலச் சான்றாக சுசீலா கணேசனின் உண்ணாவிரதம் அமைந்துள்ளது.

Tamil Times செய்தியின்படி, திருகோணமலை அன்னையர் முன்னணியைச் சேர்ந்த சுசீலா கணேசன் 1988ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் 10ஆம் திகதி திருகோணமலை சிவன் கோவில் வளாகத்தில் சாகும்வரையிலான உண்ணாவிரதத்தை ஆரம்பித்தார். இந்தியா நிபந்தனையற்ற போர் நிறுத்தத்தை அறிவிக்க வேண்டும்; விடுதலைப் புலிகள் ஆயுதங்களைக் கீழே வைக்க வேண்டும்; இந்தியாவும் விடுதலைப் புலிகளும் நியாயமான தீர்வை நோக்கிப் பேச்சுவார்த்தை நடத்த வேண்டும் என்பவை அவரது கோரிக்கைகளாகச் செய்தியில் இடம்பெற்றுள்ளன.

அவரது அறிக்கையின்படி, மார்ச் மாதம் 9ஆம் திகதி ஆரம்பிக்கப்பட்ட 24 மணிநேரத் தொடர் உண்ணாவிரதங்களில் சுமார் 200 தாய்மார்களுடன் இளைஞர்கள், இளம் பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகளும் பங்கேற்றிருந்தனர். இந்த எண்ணிக்கை அன்னையர் முன்னணியின் சொந்த அறிக்கையிலிருந்து வருவதால், சுயாதீனமாக உறுதிப்படுத்தப்பட்ட மொத்தப் பங்கேற்பாளர் கணக்காக அல்லாமல் அமைப்பின் பதிவாகவே பயன்படுத்தப்பட வேண்டும்.

இந்த ஆவணம் திருகோணமலையின் வரலாறு ஆயுத இயக்கங்களாலும் அரசுகளாலும் மட்டுமே உருவாக்கப்படவில்லை; பெண்களும் பொதுமக்களும் போர் நிறுத்தத்திற்காகத் தனித்த அரசியல் குரலை எழுப்பினர் என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது.

ஆதார விவரம்: “Fast Unto Death — Mother Suseela Ganeshan”, Tamil Times, மே 1988, பக்கம் 11.

4. 1989: திருகோணமலையிலிருந்து இந்தியாவுக்குச் சென்றதாகக் குறிப்பிடப்படும் 614 தமிழ் அகதிகள் — சரிபார்க்கப்பட வேண்டிய பதிவு

இந்தத் தொகுப்பிற்கு வழங்கப்பட்ட மேற்கோள், Sri Lanka Monitor இதழின் 1989ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் வெளியீட்டில் “Refugees Forced to India?” என்ற செய்தி இடம்பெற்றதாகக் குறிப்பிடுகிறது. அந்தக் குறிப்பின்படி, 614 தமிழ் அகதிகளை ஏற்றிய Akbar என்ற கப்பல் 1989ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம் 28ஆம் திகதி திருகோணமலையிலிருந்து இந்தியாவுக்குப் புறப்பட்டதாகவும், அவர்களில் சுமார் 400 பேர் அரச ஊழியர்களும் அவர்களது குடும்பத்தினரும் எனவும் கூறப்படுகிறது.

இந்தப் பயணம் முற்றிலும் தன்னிச்சையானதா என்ற கேள்வியையும் வழங்கப்பட்ட குறிப்பு எழுப்புகிறது. இந்தியாவில் தங்கியிருந்தால் தங்களது வேலை அல்லது ஓய்வூதிய உரிமைகளை இழக்கக்கூடும் என்ற அச்சம் அரச ஊழியர்களிடம் இருந்ததாகவும், சிலர் திருகோணமலையிலேயே தங்க விரும்பியபோதும் இந்தியாவுக்கு அனுப்பப்பட்டதாக EROS அமைப்பு இந்திய ஊடகங்களில் குற்றஞ்சாட்டியதாகவும் அந்தக் குறிப்பில் கூறப்படுகிறது.

எனினும் நூலகத்தில் கிடைக்கும் The Sri Lanka Monitor 1989.10 (2.7) இதழின் 2ஆம் பக்கத்தில் இந்தச் செய்தியை உறுதிப்படுத்த முடியவில்லை. எனவே கப்பல் பயணத்தின் தேதி, 614 என்ற எண்ணிக்கை, சுமார் 400 அரச ஊழியர்கள் மற்றும் குடும்பத்தினர் என்ற விவரம், கட்டாய வெளியேற்றக் குற்றச்சாட்டு ஆகியவை இத்தொகுப்பில் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட வரலாற்றுத் தகவல்களாக முன்வைக்கப்படவில்லை. சரியான அசல் இதழ் அல்லது பக்கப் பிரதி கிடைக்கும்போது இப்பதிவு திருத்தப்பட வேண்டும்.

சரிபார்க்கப்பட வேண்டிய மேற்கோள்: “Refugees Forced to India?”, Sri Lanka Monitor, இலக்கம் 20, அக்டோபர் 1989, பக்கம் 2. இந்த மேற்கோளும் கிடைக்கும் நூலகப் பிரதியும் தற்போது பொருந்தவில்லை.

5. 1990: புல்மோட்டையில் 40 தமிழ் இடம்பெயர்ந்தவர்கள் கொல்லப்பட்டதாக ஐ.நா.வில் பதிவான குற்றச்சாட்டு

ஐக்கிய நாடுகளின் சட்டவிரோத மற்றும் தன்னிச்சையான மரணதண்டனைகள் தொடர்பான சிறப்பு அறிக்கையாளர் சமர்ப்பித்த E/CN.4/1991/36 ஆவணத்தில், 1990ஆம் ஆண்டு ஜூன் மாதத்தில் வடக்கு–கிழக்கில் பொதுமக்கள் கொல்லப்பட்டதாகக் கிடைத்த பல குற்றச்சாட்டுகள் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன.

அதன் பத்தி 472(e)-இன்படி, 1990ஆம் ஆண்டு ஜூன் மாதம் 30ஆம் திகதி திருகோணமலை மாவட்டத்தின் புல்மோட்டைப் பகுதியில் 40 தமிழ் இடம்பெயர்ந்தவர்கள் இலங்கைக் கடற்படைக் கப்பலிலிருந்து நடத்தப்பட்ட துப்பாக்கிச் சூட்டில் கொல்லப்பட்டதாக அறிக்கையாளரிடம் முறையிடப்பட்டது.

இது ஐக்கிய நாடுகளின் அதிகாரப்பூர்வ ஆவணத்தில் பதிவான முக்கிய குற்றச்சாட்டு. ஆனால் ஐ.நா. விசாரணையால் நிரூபிக்கப்பட்ட நீதித்துறை முடிவு அல்ல. அறிக்கையின் மொழியே “it was alleged” என்று குறிப்பிடுகிறது. இலங்கை அரசின் பதில் அக்கால பாதுகாப்புச் சூழல் மற்றும் விசாரணைச் சிரமங்களைப் பொதுவாக விளக்கினாலும், புல்மோட்டைச் சம்பவத்துக்கு தனிப்பட்ட பதிலை இப்பகுதி வழங்கவில்லை.

ஆதார விவரம்: United Nations, Report of the Special Rapporteur on Summary or Arbitrary Executions, E/CN.4/1991/36, பத்திகள் 471–472(e), ஆவணப் பக்கங்கள் 115–116.

முடிவுரை

இந்த ஆவணப் பதிவுகள் திருகோணமலையின் 1983–1990 வரலாற்றில் ஒன்றோடொன்று தொடர்புடைய பல அடுக்குகளை வெளிப்படுத்துகின்றன: பாதுகாப்புப் படையினர் மீதான குற்றச்சாட்டுகள், குறைந்தளவிலான உள்மட்டப் பொறுப்புக்கூறல் முயற்சிகள், பெண்கள் முன்னெடுத்த போர் எதிர்ப்புப் போராட்டம், அகதிகளின் தேர்வுச் சுதந்திரம் குறித்த கேள்விகள் மற்றும் பொதுமக்கள் உயிரிழப்புகள் ஐக்கிய நாடுகள் வரை சென்ற விதம்.

ஆவணங்கள் கூறும் ஒவ்வொரு தகவலையும் ஒரே உறுதிப்பாட்டு நிலையில் பயன்படுத்த முடியாது. தெரிவிக்கப்பட்ட பணிநீக்கங்கள், திட்டமிடப்பட்ட இராணுவ நீதிமன்றம், அன்னையர் முன்னணியின் சொந்த அறிக்கை, சரிபார்க்கப்பட வேண்டிய அகதி வெளியேற்றக் குறிப்பு, ஐ.நா.வில் பதிவான புல்மோட்டை குற்றச்சாட்டு ஆகியவை வெவ்வேறு ஆதார நிலைகளைக் கொண்டவை.

எனினும் அவற்றை வெளிப்படையாகவும் கவனமாகவும் தொகுத்துப் பாதுகாப்பது, திருகோணமலை மக்களின் அனுபவங்கள் மறக்கப்படாமல் இருப்பதற்கான முக்கியமான வரலாற்றுப் பணியாகும்.

பகுப்பு: ஆவணங்கள் — திருகோணமலை. காலப்பகுதி: 1983–1990.

குறிச்சொற்கள்: திருகோணமலை, புல்மோட்டை, இந்திய அமைதிப்படை, அன்னையர் முன்னணி, தமிழ் அகதிகள், 1983 இனவன்முறை, மனித உரிமைகள், ஆவண வரலாறு.

ஆவணத் தொகுப்பு: ஈழமண்ணின் சுவடுகள். கூடுதல் சாட்சிகள், பெயர்ப்பட்டியல்கள் அல்லது திருத்தக்கூடிய முதன்மை ஆவணங்கள் உள்ள வாசகர்கள் அவற்றின் முழுமையான மேற்கோள் விவரங்களுடன் கருத்துப் பகுதியில் பகிரலாம்.