இந்தியாவின் மும்பை நகரில் 1960கள் முதல் 1980கள் வரையான காலப்பகுதியில் பெரும் செல்வாக்குச் செலுத்திய தமிழர்களில் முக்கியமான ஒருவர்தான் வரதா பாய் என்று அழைக்கப்பட்ட வரதராஜ முதலியார்.

சாதாரணத் தொழிலாளியாக மும்பைக்குச் சென்று, பின்னர் அந்த நகரின் நிழலுலகில் ஆதிக்கம் செலுத்திய வரதராஜ முதலியாரின் வாழ்க்கை, இந்தியாவின் குற்றவியல் வரலாற்றில் தனித்துவமான ஓர் இடத்தைப் பெற்றுள்ளது.

மும்பையின் ஏழைத் தமிழர்களுக்கு உதவியதன் மூலம் அவர்களிடையே செல்வாக்குப் பெற்ற இவர், ஹாஜி மஸ்தான், கரீம் லாலா ஆகியோருடன் இணைந்து மும்பையின் நிழலுலகை ஆதிக்கம் செலுத்திய மூன்று முக்கியத் தலைவர்களில் ஒருவராக விளங்கினார்.

கடத்தல், சட்டவிரோத மதுபான வியாபாரம், சூதாட்டம், மிரட்டிப் பணம் பறித்தல் உள்ளிட்ட குற்றவியல் நடவடிக்கைகளுடன் தொடர்புடையவராக அறியப்பட்ட வரதராஜ முதலியார், மறுபுறத்தில் ஏழைகளுக்கு உணவளித்தல், பொருளாதார உதவிகள் செய்தல், சமய நிகழ்வுகளை நடத்துதல் போன்ற சமூகப் பணிகளிலும் ஈடுபட்டிருந்தார்.

ஆனால், வரதராஜ முதலியாரின் வாழ்க்கையில் பலராலும் அதிகம் அறியப்படாத மற்றொரு வரலாற்றுப் பகுதியும் உள்ளது. அது 1980களில் ஈழத் தமிழர்களின் விடுதலைப் போராட்டத்திற்கு அவர் வெளிப்படுத்திய ஆதரவும், இந்தியாவில் செயற்பட்ட ஈழ விடுதலை இயக்கங்களுடன் அவருக்கிருந்த தொடர்புகளுமாகும்.

1926ஆம் ஆண்டு தமிழ்நாட்டின் தூத்துக்குடியில் பிறந்த வரதராஜ முனுசாமி முதலியாரின் குடும்பப் பூர்வீகம் வேலூர் பகுதியின் சத்துவாச்சாரியுடன் தொடர்புடையது.

இளமைக் காலத்தில் பொருளாதாரச் சிரமங்களை எதிர்கொண்ட அவர், வாழ்க்கையில் முன்னேறுவதற்காக அன்றைய பம்பாய் நகருக்குச் சென்றார்.

அந்தக் காலத்தில் பம்பாய் நகரம் இந்தியாவின் முக்கியமான வர்த்தக மையமாக விளங்கியது. துறைமுகங்கள், தொழிற்சாலைகள், தொடருந்து நிலையங்கள், வணிக நிறுவனங்கள் ஆகியவற்றில் வேலைவாய்ப்புத் தேடி இந்தியாவின் பல்வேறு பகுதிகளிலிருந்தும் மக்கள் அங்கு குடியேறினர்.

குறிப்பாக தமிழ்நாட்டிலிருந்து பம்பாய்க்குச் சென்ற தொழிலாளர்கள் மாதுங்கா, தாராவி, சயான் கோலிவாடா, வடாலா உள்ளிட்ட பகுதிகளில் குடியேறியிருந்தனர்.

வரதராஜ முதலியாரும் வேலைவாய்ப்பைத் தேடி வந்த சாதாரணத் தமிழர்களில் ஒருவராகவே தனது வாழ்க்கையை ஆரம்பித்தார்.

பம்பாயின் விக்டோரியா டெர்மினஸ் தொடருந்து நிலையத்தில் சுமைதூக்கும் தொழிலாளியாகப் பணியாற்றிய அவர், பின்னர் துறைமுகப் பகுதிகளில் சட்டவிரோதமாகச் செயற்பட்ட வியாபாரிகளுடன் தொடர்புகளை ஏற்படுத்திக்கொண்டார்.

அந்தத் தொடர்புகளே அவரது வாழ்க்கையை முற்றிலும் மாற்றியமைத்தன.

ஆரம்பத்தில் சட்டவிரோத மதுபான விநியோகத்தில் ஈடுபட்ட வரதராஜ முதலியார், பின்னர் துறைமுகச் சரக்குகளைக் களவாடுதல், கடத்தல் உள்ளிட்ட பல்வேறு குற்றவியல் நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடத் தொடங்கினார்.

அந்தக் காலத்தில் பம்பாயின் துறைமுகக் கடத்தல் வியாபாரத்தில் செல்வாக்குப் பெற்றிருந்த ஹாஜி மஸ்தானுடன் ஏற்பட்ட தொடர்பு, வரதராஜ முதலியாரின் வளர்ச்சிக்கு முக்கிய காரணமாக அமைந்தது.

இந்தியாவில் தங்கம் உள்ளிட்ட பொருட்களின் இறக்குமதிக்குக் கடுமையான கட்டுப்பாடுகள் விதிக்கப்பட்டிருந்த காலத்தில், பம்பாய் துறைமுகத்தை மையமாகக் கொண்ட கடத்தல் நடவடிக்கைகள் பெரும் வருமானத்தை ஈட்டித்தந்தன.

இந்தச் சட்டவிரோத வர்த்தகத்தில் ஹாஜி மஸ்தானின் செல்வாக்கும், வரதராஜ முதலியாரின் உள்ளூர் வலையமைப்பும் இணைந்திருந்தன.

1960களிலும் 1970களிலும் வரதராஜ முதலியாரின் செல்வாக்கு படிப்படியாக அதிகரித்தது.

மும்பையின் தெற்கு மற்றும் மத்திய பகுதிகளில் கரீம் லாலாவின் குழுவும், துறைமுகக் கடத்தல் நடவடிக்கைகளில் ஹாஜி மஸ்தானின் வலையமைப்பும் செல்வாக்குப் பெற்றிருந்த நிலையில், மாதுங்கா, தாராவி, சயான் கோலிவாடா உள்ளிட்ட பகுதிகளில் வரதராஜ முதலியாரின் ஆதிக்கம் வலுவடைந்தது.

இவ்வாறு மூன்று முக்கியமான குற்றவியல் தலைவர்களும் தங்களுக்கெனத் தனித்தனியான வலையமைப்புகளை உருவாக்கியிருந்தனர்.

வரதராஜ முதலியாரின் அதிகாரம் சட்டவிரோத வியாபாரங்களின் மூலம் மட்டுமே உருவானதல்ல. மும்பையில் குடியேறிய ஏழைத் தமிழர்களுடன் அவர் ஏற்படுத்திக்கொண்ட தொடர்புகளும் அவரது செல்வாக்கிற்கு முக்கிய காரணமாக அமைந்தன.

பம்பாய்க்குப் புதிதாக வந்த தமிழர்கள் பலர் மொழிப் பிரச்சினை, வேலைவாய்ப்பின்மை, வீட்டு வசதியின்மை, பொருளாதாரச் சிரமங்கள் போன்றவற்றை எதிர்கொண்டிருந்தனர்.

குடிசைப் பகுதிகளில் வாழ்ந்த மக்களின் அன்றாடப் பிரச்சினைகளில் தலையிட்ட வரதராஜ முதலியார், அவர்களுக்குத் தேவையான உதவிகளை வழங்கியதன் மூலம் சமூகத்தில் தனக்கென ஓர் இடத்தை உருவாக்கிக்கொண்டார்.

வீட்டுப் பிரச்சினைகள், தொழில் தொடர்பான சிக்கல்கள், குடும்பத் தகராறுகள் போன்றவற்றுக்குத் தீர்வு காணவும் பலர் அவரை அணுகினர்.

சில பகுதிகளில் காவல்துறையையோ நீதிமன்றங்களையோ நாடுவதற்குப் பதிலாக வரதா பாயிடம் சென்று பிரச்சினைகளைத் தீர்த்துக்கொள்ளும் வழக்கமும் உருவாகியிருந்தது.

இதனால் சட்டத்திற்கு வெளியே அதிகாரம் செலுத்திய ஒருவராக இருந்தபோதிலும், ஏழைத் தமிழர்களில் ஒரு பகுதியினரால் அவர் தங்களுக்கான பாதுகாவலராகக் கருதப்பட்டார்.

அதேவேளை, அவரது செல்வாக்கிற்குப் பின்னால் குற்றவியல் அதிகாரமும் அச்சுறுத்தலும் இருந்தன. ஏழைகளுக்குச் செய்த உதவிகளையும் அவரது குற்றவியல் நடவடிக்கைகளையும் பிரித்துப் பார்க்க முடியாத அளவுக்கு இரண்டும் ஒன்றோடொன்று பின்னிப்பிணைந்திருந்தன.

வரதராஜ முதலியார் சமய நடவடிக்கைகளிலும் அதிக ஈடுபாடு கொண்டிருந்தார்.

மும்பையில் உள்ள பிஸ்மில்லா ஷா பாபா தர்காவில் ஏழைகளுக்கு உணவளிப்பதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்த அவர், தனது பொருளாதார நிலை உயர்ந்த பின்னரும் அந்த வழக்கத்தைத் தொடர்ந்தார்.

அதேபோன்று மாதுங்கா தொடருந்து நிலையத்திற்கு அருகில் விநாயகர் சதுர்த்தி விழாவை மிகப்பெரிய அளவில் நடத்துவதிலும் முக்கிய பங்கு வகித்தார்.

வரதா பாயின் விநாயகர் சதுர்த்தி விழா மும்பையில் பெரும் புகழ்பெற்றிருந்தது. பிரமாண்டமான பந்தல்கள், அலங்காரங்கள், வழிபாட்டு நிகழ்வுகள் ஆகியவற்றுடன் நடைபெற்ற அந்த விழாக்கள் ஆயிரக்கணக்கான மக்களை ஈர்த்தன.

சமய விழாக்கள் மூலம் உருவான மக்கள் செல்வாக்கும் அவரது சமூக அதிகாரத்தை மேலும் வலுப்படுத்தியது.

இவ்வாறாக மும்பையின் நிழலுலகில் பெரும் செல்வாக்கைப் பெற்றிருந்த வரதராஜ முதலியாரின் வாழ்க்கையில், 1980களில் ஈழத் தமிழர்களின் விடுதலைப் போராட்டத்துடனான தொடர்புகளும் முக்கிய இடத்தைப் பெற்றன.

இலங்கையில் தமிழர்களுக்கு எதிரான இன வன்முறைகள் 1956ஆம் ஆண்டு முதல் பல்வேறு காலப்பகுதிகளில் தொடர்ந்து இடம்பெற்றிருந்தன.

1958ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற தமிழர்களுக்கு எதிரான வன்முறைகள், 1977ஆம் ஆண்டு இனவன்முறைகள், 1981ஆம் ஆண்டு யாழ்ப்பாணப் பொதுநூலகம் எரிக்கப்பட்ட சம்பவம் ஆகியவற்றைத் தொடர்ந்து, 1983ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதம் நடைபெற்ற தமிழர்களுக்கு எதிரான பெரும் வன்முறைகள் ஈழத் தமிழர்களின் அரசியல் வரலாற்றில் முக்கியமான திருப்புமுனையாக அமைந்தன.

1983ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாத வன்முறைகளுக்குப் பின்னர் ஈழத் தமிழர்களின் விடுதலைப் போராட்டம் இந்தியாவில் மேலும் அதிகமான கவனத்தைப் பெற்றது.

தமிழ்நாட்டில் அரசியல் கட்சிகள், மாணவர் அமைப்புகள், தமிழ் உணர்வாளர்கள், சமூக அமைப்புகள் ஆகியவை ஈழத் தமிழர்களுக்கு ஆதரவாகப் பல்வேறு நடவடிக்கைகளை முன்னெடுத்தன.

அதே காலப்பகுதியில் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள், தமிழீழ மக்கள் விடுதலைக் கழகம், ஈழ மக்கள் புரட்சிகர விடுதலை முன்னணி, தமிழீழ விடுதலை இயக்கம், ஈழப் புரட்சிகர மாணவர் இயக்கம் உள்ளிட்ட பல்வேறு அமைப்புகளும் இந்தியாவில் செயற்பட்டு வந்தன.

இந்தியாவில் தங்கியிருந்த ஈழ விடுதலை இயக்கங்களின் உறுப்பினர்கள் அரசியல் ஆதரவு, நிதி, தங்குமிடம், பயிற்சி மற்றும் பிற உதவிகளைப் பெறுவதற்காகப் பல்வேறு தொடர்புகளை உருவாக்கியிருந்தனர்.

தமிழ்நாட்டிற்கு வெளியிலும் ஈழத் தமிழர்களின் பிரச்சினையை எடுத்துச் செல்லும் முயற்சிகள் நடைபெற்றன. குறிப்பாக மும்பை, டெல்லி உள்ளிட்ட நகரங்களில் ஈழத் தமிழர்களுக்கு ஆதரவான கூட்டங்களும் அரசியல் நடவடிக்கைகளும் முன்னெடுக்கப்பட்டன.

இந்தச் சூழலில் வரதராஜ முதலியாரும் ஈழத் தமிழர்களுக்கு ஆதரவாக வெளிப்படையாகச் செயற்பட்டார்.

1985ஆம் ஆண்டு மும்பையின் சண்முகானந்தா அரங்கில் நடைபெற்ற பொதுக்கூட்டமொன்றில் பங்கேற்ற வரதராஜ முதலியார், ஈழ மக்கள் புரட்சிகர விடுதலை முன்னணிக்கு 25,000 இந்திய ரூபாய் நன்கொடை வழங்குவதாக அறிவித்தார்.

அத்துடன் ஈழத் தமிழர்களுக்கு உதவுமாறு அன்றைய இந்தியப் பிரதமராக இருந்த ராஜீவ் காந்திக்கு வலியுறுத்தி வேண்டி அனுப்பப்படவிருந்த ஐந்து இலட்சம் அஞ்சலட்டுகளுக்கான முழுச் செலவையும் தானே ஏற்றுக்கொள்ளவும் முன்வந்தார்.

ஈழத் தமிழர்களின் பிரச்சினையில் இந்திய அரசு கூடுதல் கவனம் செலுத்த வேண்டும் என்ற கோரிக்கை இந்தியாவில் வலுப்பெற்றிருந்த காலத்தில், ஐந்து இலட்சம் அஞ்சலட்டுகளை அனுப்பும் முயற்சி ஒரு பெரும் அரசியல் பிரச்சார நடவடிக்கையாக அமைந்திருந்தது என்பதோடு, மும்பையின் நிழலுலகில் செல்வாக்குப் பெற்றிருந்த வரதா பாய், ஈழ விடுதலை இயக்கமொன்றுக்கு இவ்வாறு பொதுவெளியில் நிதியுதவி அறிவித்தது என்பது குறிப்பிடத்தக்க நிகழ்வாக அமைந்தது.

இவ்வாறான வரதராஜ முதலியாரின் ஈழ ஆதரவு நடவடிக்கைகள் மும்பையுடன் மட்டும் நின்றுவிடவில்லை.

இந்தியத் தலைநகர் டெல்லியில் ஈழத் தமிழர்களுக்கு ஆதரவாக நடைபெற்ற பொதுக்கூட்டங்கள், ஆர்ப்பாட்டங்கள், ஊர்வலங்கள் ஆகியவற்றிலும் அவர் பங்கேற்றிருந்தார்.

அந்தக் காலத்தில் அண்ணா திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தின் நாடாளுமன்ற உறுப்பினராகவும் தாய் பத்திரிகையின் ஆசிரியராகவும் இருந்த வலம்புரி ஜானுடன் வரதராஜ முதலியாருக்கு நெருங்கிய தொடர்பு இருந்தது.

இந்த அரசியல் தொடர்புகளின் வழியாக ஈழத் தமிழர் பிரச்சினை தொடர்பான பல்வேறு நடவடிக்கைகளிலும் அவர் பங்கேற்றிருந்தார்.

புளொட் எனப்படும் தமிழீழ மக்கள் விடுதலைக் கழகத்தின் வாமதேவன், கேப்டன் குமார் என்ற பெயரில் மும்பையில் செயற்பட்ட காலத்தில் வரதராஜ முதலியாரை அணுகியிருந்த சம்பவம், மும்பையின் நிழலுலகில் செல்வாக்குப் பெற்றிருந்த வரதராஜ முதலியாருக்கும் ஈழ விடுதலை இயக்கங்களின் உறுப்பினர்களுக்கும் இடையில் இருந்த நேரடித் தொடர்புகளைக் காட்டுகிறது.

அன்றைய காலத்தில் ஈழ விடுதலை இயக்கங்களுக்கிடையே அரசியல் நிலைப்பாடுகளிலும் செயற்பாடுகளிலும் வேறுபாடுகள் இருந்தபோதிலும், ஈழத் தமிழர்களின் பிரச்சினை இந்தியாவின் பல்வேறு சமூக, அரசியல் வட்டாரங்களிலும் ஆதரவைப் பெற்றிருந்தது.

வரதராஜ முதலியார் போன்ற செல்வாக்குமிக்க நபர்களின் ஈழ ஆதரவு நடவடிக்கைகளும் அந்தக் காலப்பகுதியின் ஒரு பகுதியாக அமைந்திருந்தன என்பதோடு,

விடுதலைப் புலிகளின் சர்வதேச ஆயுதக் கொள்வனவு நடவடிக்கைகளுக்கும் வேறு சில விடங்களுக்கும் வரதராஜ முதலியாரின் தொடர்புகளைப் பயன்படுத்தி இருக்கலாம் என்றாலும் அதனை உறுதிப்படுத்தகூடிய வரலாற்றுச் சான்று இதுவரை கிடைக்கவில்லை.

இவ்வாறாக ஈழ விடுதலைப் போராட்டம் இந்தியாவில் விரிவடைந்திருந்த காலத்தில், மும்பையின் நிழலுலகில் ஆதிக்கம் செலுத்திய வரதராஜ முதலியாரும் ஈழத் தமிழர் ஆதரவு நடவடிக்கைகளில் இடம்பெற்றிருந்தார்.

இதற்கிடையில் மும்பையில் அவரது அதிகாரம் 1980களின் ஆரம்பத்திலிருந்து படிப்படியாக வீழ்ச்சியடையத் தொடங்கியது.

பல ஆண்டுகளாகச் சட்டவிரோத வியாபாரங்களின் மூலம் உருவாக்கியிருந்த அவரது குற்றவியல் வலையமைப்புக்கு எதிராக மும்பைக் காவல்துறை தீவிர நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டது.

குறிப்பாக காவல்துறை அதிகாரி ஒய். சி. பவார், வரதராஜ முதலியாரின் கட்டுப்பாட்டில் இயங்கிய சட்டவிரோத மதுபான நிலையங்கள், சூதாட்ட மையங்கள் மற்றும் பிற குற்றவியல் நடவடிக்கைகளை ஒடுக்குவதில் முக்கிய பங்கு வகித்தார்.

அவரது பல கூட்டாளிகள் கைது செய்யப்பட்டனர். சிலர் காவல்துறையுடனான ஆயுத மோதல்களில் கொல்லப்பட்டனர்.

வரதராஜ முதலியாரின் முக்கியமான வருமான வழிகளாக இருந்த சட்டவிரோத மதுபான வியாபாரம் மற்றும் சூதாட்ட நிலையங்கள் மீது மேற்கொள்ளப்பட்ட நடவடிக்கைகள் அவரது பொருளாதாரச் செல்வாக்கையும் பலவீனப்படுத்தின.

மாதுங்கா தொடருந்து நிலையத்திற்கு அருகில் அவர் நடத்திவந்த பிரமாண்டமான விநாயகர் சதுர்த்தி விழாவுக்கும் காவல்துறை கட்டுப்பாடுகளை விதித்தது.

பொதுமக்கள் மத்தியில் தனது செல்வாக்கை வெளிப்படுத்துவதற்கான முக்கிய நிகழ்வாக இருந்த அந்தச் சமய விழாவின் அளவைக் கட்டுப்படுத்தியதும் அவரது அதிகார வீழ்ச்சியில் குறிப்பிடத்தக்க சம்பவமாக அமைந்தது.

இதனைத் தொடர்ந்து மும்பையில் முன்னர் அனுபவித்த தனது செல்வாக்கையும் பாதுகாப்பையும் இழந்த வரதராஜ முதலியார், 1980களின் நடுப்பகுதியில் சென்னைக்கு வந்து அங்கு வாழ்ந்து வந்தார்.

இவ்வாறு சென்னையில் தனது இறுதிக்காலத்தைக் கழித்துவந்த வரதராஜ முதலியார், தனது 61 வது வயதில் 1988ஆம் ஆண்டு ஜனவரி மாதம் 2ஆம் திகதி மாரடைப்பால் காலமானார்.

அவரது மரணத்தைத் தொடர்ந்து நீண்டகால நண்பரான ஹாஜி மஸ்தான், அவரது உடலைச் சென்னையிலிருந்து மும்பைக்குக் கொண்டுசெல்வதற்காகத் தனி விமானத்தை ஏற்பாடு செய்தார்.

மும்பையில் நடைபெற்ற இறுதி அஞ்சலி நிகழ்வில் ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் பங்கேற்றனர்.

மாதுங்கா, தாராவி, சயான் கோலிவாடா உள்ளிட்ட பகுதிகளில் வாழ்ந்த தமிழர்கள் பலரும் அவரது உடலுக்கு அஞ்சலி செலுத்தினர்.

ஒரு காலத்தில் மும்பையின் நிழலுலகில் பெரும் அதிகாரத்தைச் செலுத்திய வரதா பாயின் வாழ்க்கை இவ்வாறு முடிவுக்கு வந்தது.