spirituality
சுவாமி சங்கரானந்தா அருளிய திருமுருகத் திருவந்தாதி

காப்பு
கொன்றை மணங்கமழ் சங்கரன் பாகத்துக் கோமளமாய்
நின்ற உமையவள் தன்னருள் மைந்தா, நெடியதிரு
குன்றுறை திருமுருகத் திருவந்தாதி சிறப்புறவே
எந்தன் அகத்தினில் ஊற அருள்வாய் கணபதியே
நூல்
1
முருகா, மலர்ந்திடும் செந்தமிழ் நாவில் முதிர்ந்த இனிமையுமாய்,
உருகா மனத்தையும் அன்பினில் ஆளும் ஒளிச்சுடராய்,
அருகே இருந்தென் அகத்திருள் நீக்கி அருள்புரிவாய்,
திருவாழ் மண்டூரில் வள்ளியுடன் மகிழ்ந்துறை அரசே.
2
அரசே, அரனருள் மைந்தா, அடியவர் அன்பினுக்குள்
மலர்ந்த கடம்பின் மணம்போல் நிறைந்து விளங்குபவா,
உரமே தருகின்ற உகந்தைமலை உனக்கோர் உறைவாய்,
வரமே அருள்கின்ற உந்தன் மலரடி பற்றினேன் இறைவா.
3
இறைவா, எழுத்தினுக் கெல்லாம் முதலொலி ஆகியதன்
மறைவான மெய்ப்பொருள் தந்தைக்கும் ஓதி மகிழ்ந்த குருவே,
அறிவால் அளந்திட முடியாத உன்னை அருளால் அறிந்து,
பிறவா நெறியில் நடந்திடும் பேற்றினைத் தந்தருள் வேலா.
4
வேலா, விளங்கும் அயிலொளி என்னுள் விரிந்திடவும்,
காலின் மணித்தண்டை ஓசை என் சிந்தையில் கேட்டிடவும்,
மேலான உந்தன் அருளன்றி வேறொரு பற்றிலனாய்க்
காலையும் மாலையும் கூறுவது உன்றன் கழலே சரணம்.
5
சரணம் எனச்சொல்லும் நாவுடன் உள்ளமும் தாள்பணிந்து,
கரணம் அனைத்தும் உனக்கென அன்பின் கடன்புரிந்து,
மரணம் எனுமச்சம் வந்திடும் போதும் மறவாதவாறு,
அரணாய் எனக்குள் அமர்ந்தருள் செய்வாய் அழகிய முருகா.
6
முருகா, மலைக்குற வள்ளியின் காதல் முகிழ்த்த மணாளா,
பெருகும் வினைதனை வேருடன் மாற்றும் பெருங்கருணையே,
உருகா மனமுருக நல்லூரில் நின்றருள் செய்தவனே,
வெருகல் நதிக்கரைக் கோயிலில் வாழ்கின்ற வெற்றிவேலவனே.
7
வெற்றிவேலவனே, விண்ணவர் துன்பம் விலக்கி அறத்தின்
பற்றாய் நின்றவனே, படர்கின்ற அச்சம் பறந்திடவும்,
கற்றார் புகழ்கின்ற உன்பெயர் நாவில் கனிந்திடவும்,
வற்றாத அன்பருள் தந்தெனை ஆள்வாய் கதிர்காம வாசா.
8
வாசா, மணங்கமழ் நெஞ்சினில் வந்து வசிப்பவனே,
நேசா, தினைப்புன வள்ளியின் அன்பில் நெகிழ்ந்தவனே,
தேவசேனாபதி என்று விண்ணவர் சேர்ந்தடி போற்ற,
வீரவாகுவின் பணியினை ஏற்ற பெருந்திருத் தோழா.
9
தோழா, துயர்வரும் வேளையில் என்னைத் தொடர்ந்தருளும்
வாழ்வாய் உனக்கொரு பாமலர் மாலை வகுத்திடவே,
ஆழ்ந்த மனக்கடல் அலைகள் அடங்க அருள்விழி காட்டி,
ஏழை எனதுளம் கோயிலாக் கொண்டெழுந்தருள்வாய் குகனே.
10
குகனே, குகையெனும் உள்ளத்தின் உள்ளே குடிகொண்டவா,
மகனே, மலைமகள் தன்னுடை அன்பில் வளர்ந்த மணியே,
செல்வச் சந்நிதி நாடிடும் அன்பர் சிறப்புறவே,
அகமே மலர்ந்தருள் செய்கின்ற உன்தாள் அடைந்தேன் வரதா.
11
வரதா, மணங்கமழ் கடம்பணி மார்பில் வண்டிசை பாட,
சுரர்தாம் மகிழ்ந்திடத் தெய்வயானையின் தோள் அணைந்தாய்,
பரங்குன்றம் சூழ்ந்த பொழிலின் குளிர்போல் பரிவினை என்னுள்
நிரம்பச் செய்தெனை ஆட்கொள்வாய், அன்பின் நிறைமணி குமரா.
12
குமரா, கடலலை ஓயாது உன்புகழ் கூறும் எழிற்சீர்
அமரும் திருச்சீரலைவாய் அடைந்துனை அன்புடன் ஏத்த,
இமையோர் துயரற வேல்கொண்ட காட்சி எனக்கருள்வாய்,
எமையாளும் நாதனே, செந்தமிழ் போற்றும் அலைவாய்ப் பெருமாளே.
13
பெருமாளே, திருமாலின் மருகா, பெருமானின் மைந்தா, பிறவிப்பிணிக்கு
அருமாமருந்தாய் எழுந்தருள் செய்யும் அருட்குருவே,
திருவேரகத்தின் பெருமை திகழச் சுவாமிமலையில்
ஒருவாய் மறைமொழி தந்தைக்கும் ஓதிய சுவாமிநாதா.
14
சுவாமிநாதா, சுருதியின் முன்னொலி பொருளுரைத்தாய்,
தணிகைமலை வாழும் தலைவா, தடுமாறுகின்ற
என்மனம் உன்னடி நாடி நிலைக்க இனிதருளி,
நின்மலர் அடியிணைக்கு என்னையும் அன்புடன் உரியவனாய்க் கொண்டாய்.
15
கொண்டாய் எனைநின் அடியனென்றே, இனிக் குற்றமெலாம்
கண்டாய் எனினும் கைவிடுவாயோ கருணையினால்,
தண்டாயுதத்துடன் பழநியில் நின்ற திருக்கோலம்
உணர்த்தும் ஞானம் பற்றற வாழ்தல் என இன்று அறிந்தேன்.
16
அறிந்தேன் உனதருள் சுவையை, அதனால் அகமகிழ்ந்து,
நிறைந்தேன் உனதடி நினைவினில் நின்று நெகிழ்ந்தனனாய்ப்,
பிரிந்தோம் எனுமெண்ணம் வாராது என்னுள் பெருங்கருணை
நிறைந்தே இருப்பதன் காரணம் வேறில்லை, நாதனும் நீயே.
17
நீயே எனதுயிர் நாடும் உறவாய் நிறைந்திருப்ப,
தாயே எனவுனைத் தாழ்ந்து அழைக்கும் தன்மையும் தந்தருளி,
மாயா மயக்கங்கள் என்னை வளைத்திட வாராதவாறு,
ஓயா ஒளியாய் அகத்தினில் ஓங்கு ஞானக்கொழுந்தே.
18
ஞானக்கொழுந்தே, நாவினில் தேனாய் நலம்பெருக்கும்
மோனப் பொருளே, முதிர்ந்த அன்பரின் உள்ளமெனும்
வானில் உதிக்கும் அருளொளி என்னுள் வளர்ந்திடவே,
ஞானமருள் திருவாறெழுத்தே, உனை நாடினேன் சரவணபவனே.
19
சரவணபவனே, சரவணப் பொய்கையின் தண்மையுடன்
பரவும் அருட்கனல் ஆறாய்த் திகழ்ந்து, பராசக்தியின்
திருவணைப்பாலொரு கோலமாய் நின்ற திருப்பொருளே,
அருவும் உருவும் கடந்தருள் செய்யும் அழகிய சிவசக்தியே.
20
சிவசக்தியே, சிவகிரி சக்திகிரி ஏந்திவந்த
தவமிகு இடும்பன் துயரறத் தன்னருள் தந்தவனே,
அவன்வரும் காவடிப் பணியினை அன்பின் அடையாளமாய்
நவிலும் அடியவர் வேண்டுதலோடும் நயந்துநீ மகிழ்ந்தாய்.
21
மகிழ்ந்தாய் அருணகிரி நாவினில் சந்தம் மலர்ந்திடவே,
நெகிழ்ந்தாய் அவனது நெஞ்சினில் அன்பின் நிலைபெருக,
புகழ்ந்தார் உருகிடும் பைந்தமிழ் மாலை புவிமுழுதும்
திகழ்ந்தே விளங்கிட மயிலுடன் காட்சி தருவதற்கு வந்தாய்.
22
வந்தாய் குமரகுருபரர் தம்வாக்கு மலர்ந்திடவும்,
தந்தாய் தமிழ்மறை போற்றும் கலிவெண்பா தழைத்திடவும்,
கலங்கும் மனத்தின் கவலைகளாலே சிதையாதவாறு,
எந்தாய் அருள்புரிவாய், ஐங்கரனின் அன்பு இளையோனே.
23
இளையோனே, என்றும் இளமையாய் நிற்கும் எழில்மணியே,
வளையாத நேர்மையும் வாடாத அன்பும் மனத்திலுற,
தளையாய் தொடர்கின்ற தீவினை யாவும் தளர்ந்திடவே,
மயிலேறி வேலுடன் என்னெதிர் நின்றருள் செய்ய வருவாய்.
24
வருவாய் எனநான் அழைத்திடும் முன்னே வருந்துயரை
அறிவாய் எனுமொரு நம்பிக்கை என்னுள் அரும்பிடவே,
தருவாய் மனவலிமை, சங்கரன் மைந்தா, தளர்வறியாச்
சிரிப்பால் உயிர்களை ஆட்கொள்ளும் சங்கரி தேவி குழந்தையே.
25
குழந்தையே, குறமகள் வள்ளியின் அன்பில் குளிர்ந்தவனே,
செழுந்தண் வயலூரில் செந்தமிழ் ஏற்று சிறந்தவனே,
விழுந்தேன் எனினும் எழுந்திடும் ஊக்கம் விளைந்திடவும்,
வழிந்தோடும் உன்னருள் கொண்டு என் வாழ்வை வளம்பெறச் செய்வாய்.
26
செய்வாய் எனக்கென நல்லவை யாவும் சிறந்திடவே,
மெய்யான அன்பினால் உன்னருள் நாடி விழிநீர் மல்க,
பொய்யாத உள்ளத்தின் உணர்வினில் தோன்றும் புகழ்மலர்களைக்
கைவந்த செந்தமிழ் கொண்டு தொடுப்பது திருமுருகத் திருவந்தாதி.
27
திருவந்தாதி உன்றன் பெயரொடு சிந்தையில் தேனென ஊற,
ஒருமனம் கொண்டு உனதடி நாடும் உணர்வினிலே,
பெருமையும் சிறுமையும் எண்ணிப் பிணங்கும் பிழையொழிந்து,
கருணை வளர்ந்திட நெஞ்சினில் நின்ற கடுமைகள் விலகும்.
28
விலகும் வினையென்று நின்னடி நாடி விரும்பிநின்றேன்,
கலங்கும் மனத்தினை ஆற்றும் மருந்தாய் கழலருள்வாய்,
உலவும் இவ்வுடலால் நல்லறம் செய்ய உறுதியுடன்
நலமும் வலிமையும் தந்தருள் செய்வாய் முத்துக்குமாரா.
29
முத்துக்குமாரா, நானிலம் சூழ்ந்த இருளகலக்
கண்முன் கதிர்விரித்தொளிர்வது ஒருமுகம், காதலினால்
நண்ணும் அடியவர் வேண்டிய வரங்கள் நல்குவதோர் முகம்,
விண்ணோர் விரும்பும் அறவேள்வி காப்பதும் உன்திரு ஒருமுகம்.
30
ஒருமுகம் மறைப்பொருள் ஆராய்ந்து ஞான ஒளிதரவும்,
ஒருமுகம் தீமையை வென்றறம் காக்க உரம்பெறவும்,
ஒருமுகம் வள்ளியுடன் நகைசெய்து உவந்திருக்க,
திருமுகம் ஆறும் என் சிந்தையின் கோயிலில் திகழ்ந்திடக் கண்டேன்.
31
கண்டேன் உனதுரு கண்மலர் கொண்டு களித்தபின்னும்,
உண்டேன் உனதருள் அமுதினை, மேலும் உனைநினைந்து,
தொண்டே எனதுயிர் வாழ்வென ஏற்றுத் தொடர்ந்துநிற்க,
என்றும் எனக்கொரு துணையென உன்னிரு தாளினைக் கொண்டேன்.
32
கொண்டேன் உனதடி சென்னியில், உன்றன் குருமொழியை
உண்டேன் அமுதென, உன்னருள் என்னுள் உறைந்திடவே,
கண்டேன் சிவனருள் உன்னொளியாகக் கலந்திருக்கும்
சொல்லற் கரியதோர் உண்மையை, வேலவா, மெய்ம்முதற் பொருளே.
33
பொருளே, பொதிகையின் தென்றலோடு எங்கும் புகழ்பரப்பும்
அருளே, அருந்தமிழ் நாவினில் நின்று அமுதளிக்கும்
தெருளே, தெளிந்த சித்தர்தம் உள்ளத் திருக்கோயிலாய்
மருளை அகற்றிடும் சித்தாண்டி மேவும் மாமணி வீரா.
34
வீரா, வலிமையின் பேரால் உயிர்களை வாட்டுகின்ற
சூரனின் வலியினை வேலினால் மாற்றித் துயரகற்றி,
பேரா அறத்தின் பெருமையை விண்ணவர் பேணிடவே,
சீரார் அருளையும் வீரத்தையும் சேர்த்துச் செருவினில் வென்றாய்.
35
வென்றாய் படையினால் தீமையை, அன்பினால் மெய்யடியார்
நெஞ்சில் விளங்கிடும் அன்பினை, வள்ளியின் நேசத்தினால்
குன்றா மகிழ்வினைக் கொண்டவனே, என் குறைகளையும்
ஒன்றாய் அகற்றிட வந்தென்றும் நிற்பாய் உயிர்க்குத் துணையாய்.
36
துணையாய் நின்றெனைத் தாங்கிடும் வேலா, துவளுகின்ற
நிலையிலே என்னை விடாதருள் செய்வாய், நிந்தித்தவர்
முன்னே நானும் உயர்ந்திடும் நாளில் முனிவுறாமல்,
பணிவாய் இருந்திடும் பண்புடன் வெல்ல உன்னருள் வேண்டும்.
37
வேண்டும் உனது கடைக்கண் அருளும், விரிந்த மனமும்,
வேண்டும் தளர்வுறா ஊக்கமும், நல்லவை வேண்டிவரும்
தூண்டும் துணிவுடன் தீந்தமிழ் காக்கும் தொழில்சிறக்க,
மீண்டும் வளர்ந்திட வேண்டும் எனக்குள் மெய்த்தமிழ் அறிவும்.
38
அறிவும் திறனும் அறத்துடன் சேர்ந்து அழகுபெற,
செறிவும் பணிவும் செயலினில் நின்று சிறப்பளிக்க,
உறவும் உலகமும் உன்னருள் நாடி உவந்திருக்க,
நிறையும் அருள்தருவாய் கடல்கடந்த பத்துமலைவேலா.
39
பத்துமலைவேலா, பன்னாட்டில் வாழும் பழந்தமிழர்
சித்தம் மகிழ்ந்திடும் செல்வா, மாவிட்டபுரத்திலுறை
முத்தே, முதிர்ந்த அன்பரின் நெஞ்சில் முகிழ்த்தெழுந்து,
எத்திசை சென்றாலும் என்துணையாக இருப்பாய் விசாகா.
40
விசாகா, தேவயானை மணாளா, வியன்குறிஞ்சியின்
நிலவென நகைபுரி வள்ளியின் நேசா, நெடியதிரு
மயில்வாகனத்தில் விளங்கிடும் நாதா, மனத்தினிருள்
அயிலால் அறுத்தெனை ஆள்வாய், அணையாத ஞானத் தீபா.
41
தீபா, திருவிளக்காய் என் அகத்தில் திகழ்பவனே,
கோபம் முதலிய காற்றினில் உன்றன் கொழுந்தவியாது,
தாபம் தணிக்கும் சென்னிமலை வாழும் தயையினையே
ஆபத்திலும் மறவாது உனதடி அன்புடன் தேடுவேன்.
42
தேடுவேன் உன்னைத் திருக்கோயில் தன்னில், திரண்டதமிழ்
பாடுவேன் உன்திருப் பேரினை, வாடும் பசித்துயிர்க்கு
ஓடுவேன் உதவிட என்றொரு எண்ணம் உதித்திடவும்,
நாடுவோர் நெஞ்சினில் நானறியாமல் நீயும் இருப்பாய்.
43
இருப்பாய் எதிலும், உயிர்க்குயிராகி எனதறிவின்
ஒளியாய் நிறைந்து, கனிவென அன்பர்தம் உள்ளமலர,
அருளாய் எனைநீ அணைத்ததை எண்ணி அறிவிக்கின்றேன்,
மருள்நீங்கும் நெஞ்சுக்கு ஆறுதல் நீயே, என் ஆறுதலையான்.
44
ஆறுதலையான் எனும் அண்ணலை எண்ணி அகமுருக,
மாறுதல் கொள்ளும் மனக்கவலைகள் பனியென நீங்க,
கோணமலை மேவும் குமரனை ஏத்தும் அடியவனுக்கு,
நூறு நற்சொல்மலர் நாவினில் பூக்க நுண்ணறிவு தருவான்.
45
தருவான் எனவுனை நம்பிய நெஞ்சம் தளர்வுறாமல்,
வருவான் எனவுன் மயில்வழி நோக்கும் விழிவாடாமல்,
பெருவாழ்வு வேண்டிப் பிறர்நலம் பேணும் பெருமனத்தைத்
தருவாய், உனதடி பற்றினேன் என்றும் கருணாகரனே.
46
கருணாகரனே, கருணாலயமே, கதிர்வேல் கொண்டு
அருணோதயம் போல அகத்தின் இருளை அகற்றுகின்ற
திருவே, உமையவள் செல்லக் குழந்தை, செழுமணியே,
எந்நாளும் உனைநான் மறவா வரமருள் ஆறுமுகத்தவனே.
47
ஆறுமுகத்தவனே, அன்பின் பன்னிரு கைகளினால்
ஏறுமயில் அழகோடு அடியவர் நெஞ்சில் எழுந்தவனே,
தேறுமறிவை அளித்திடும் வயலூர்ச் செழுந்தமிழின்
தேனெனும் தமிழிசை ஏற்றருள் செய்வாய் நாயகா திருமுருகா.
48
திருமுருகா, ஓங்கார ஒலியினில் திகழும் பொருளாய்,
அருமறை தேடிய ஞானத்தின் எல்லை அறிந்த குருவாய்,
குறமகள் வள்ளியின் அன்பில் கனிந்த கொழுந்தெனவே,
பெருமை விளங்குகின்றாய், பிறைசூடிய பெம்மான் மகனே.
49
மகனே மலைமகள் மைந்தா, மறைமுடி தேடும் அருட்
சுகமே, சுரர்துயர் மாற்றிய தோளா, சுனைமலரின்
மணமும் கடம்பின் நறுமணமும் சூழ்ந்த மலைதனிலே,
புகலிடம் தருவாய், புலவர் புகழ்கின்ற குறிஞ்சிக் கிழவோனே.
50
கிழவோனே, குறிஞ்சியின் கோவே, கிளரொளி வேல்கொண்ட
அழகோனே, குன்றுதோறாடும் கொற்றவையின் அருஞ்சிறுவா,
கழலோசை நெஞ்சினில் கேட்டிடக் கானமெலாம் இசைய,
பழவினை நீக்கி உனதருள் நல்குவாய் பரனே குமரேசா.
51
குமரேசா, உன்திருக் கோலத்தின் முன்னே குவித்தகரம்
தமியேனது உள்ளத்தின் அன்பை உரைக்கும் தன்மையினால்,
இமையோர் மகிழ்ந்திடும் இனியதமிழின் இசைமலர்களை
அமையும் உன் தாளினில் அன்பொடு சூட்டுவன் அழகிய சந்தத்தில்.
52
சந்தத்தில் உனைப்பாடும் எண்ணம் பிறந்தது உன்னருளால்,
சிந்தையில் விளைந்த சொல்வளம் யாவும் உனக்குரியதால்,
அந்தாதி நூறையும் ஆரமாய்க் கோத்து அடியிணையில்
வந்தே அணிவித்தேன், ஏற்றருள்வாய் மலைமன்னா கிரிராஜா.
53
கிரிராஜா, விண்ணெழும் குன்றின் வலிமை கிழித்தெறிந்த
ஒருவேல் ஒளியினை எண்ணிடும் போது உளத்தினிலே,
வருகின்ற இடர்களை அஞ்சிடும் தன்மை வலியிழக்க,
திருவேல் துணையெனத் தேறிடச் செய்வாய் செருவென்ற பெருவீரா.
54
பெருவீரா, வெளியில் எழுந்திடும் பகையைப் பிளந்திடும் முன்
அருவாக உள்ளே அமர்ந்த அகந்தையை அறுத்திடவே,
ஒருவேல் எனக்குள் ஒளிவிடச் செய்வாய், உருப்பெறுகின்ற
பெருவாழ்வு அறத்தின் வழியில் அமைந்திடப் பேரின்பம் அருள்வோனே.
55
அருள்வோனே, உனதடி நினைவினில் வாழும் அடியவனின்
மருள்போன மனத்திலே மலர்கின்ற அன்பும் மறவாநினைவும்,
பொருள்போலக் காத்திடும் உன்னருள் தன்னுடன் பூரிக்கவே,
திருநாவில் நிலவட்டும் செந்தமிழ் ஓசையும் உன்றன் நாமமும்.
56
நாமமும் நாவினில் நன்மணம் வீச, நலம்புரியும்
தூயமனம் என்னுள் துளிர்த்திட, ஈகையும் தூய்மையுடன்
துணையாய் நல்லொழுக்கம் எனையாள, எல்லா உயிரிடத்தும்
அருள்வாய் அன்புசெயும் நன்னெறி தன்னைச் செறிவுடன் கொள்ளவே.
57
கொள்ளவே விரதம் என விரும்பிக் கோபம் தணியச்செய்து,
உள்ளமே இரங்கி உயிர்துயர் நீக்கும் உறுதிபெற்று,
அளவிலா ஆசையின் வலியினை மாற்றி அறம்வளர்த்தால்,
வள்ளலின் தன்னருள் துணையுடன் வையத்தில் வளமுடன் வாழுவீர்.
58
வாழுவீர் எனமுருகன் அருள்வழி காட்டும் மலரடிக்கே
தாழுவீர் மனத்தால், தளர்வுறும் போது தயங்கிடாமல்,
சூழுவீர் அடியவர் அன்பினை, உன்றன் துணையென வந்த
ஏழையரை ஆண்டவன் என்றுமே தனித்தவிக்க விட்டிலார்.
59
விட்டிலார் அன்பரை என்றொரு நம்பிக்கை வீற்றிருக்க,
கட்டிய துன்பங்கள் யாவும் தளரக் கருணைபுரிந்து,
எட்டாதவர் என எண்ணும் நெஞ்சுக்கு எளியவராய்,
சுட்டும் இடமெலாம் சோதியாய் எங்கும் நிறைந்துள உள்ளவர்.
60
உள்ளவர் என்னுளும் உம்முளும், உள்ளத்தின் உள்ளொளியாய்
விளக்கிட இயலாத மெய்ப்பொருளாய் நின்ற வேலவனும்,
தெள்ளமுதான சிவனருள் தன்னில் திகழ்வதைத் தெளிந்தபின்,
கள்ளமிலா நெஞ்சு காண்பது என்றும் கருணையின் உண்மையே.
61
உண்மையே நாடி உளந்தெளிந்திட உனதருள் வேண்டுகின்ற
நன்மையே வாழ்வின் நலமெனக் கொண்டு நடந்திடினே,
புன்மைகள் நீங்கிப் புலப்படும் அன்பின் புதுமலரிலே,
தன்மயமாகும் முருகனின் சோதியைத் தன்னுளே காணலாம்.
62
காணலாம் கருணையின் கண்ணினில் உன்னை, களித்திசைக்கும்
பண்ணிலே உன்றன் பெயரினைக் கேட்டு பரவசமாய்,
நாணமிலா பொய்மை நீங்கிய நெஞ்சில் நலம்பெறவே,
பேணுவேன் உன்னை என் மூச்சிலும் துடிக்கும் இதய ஓசையில்.
63
ஓசையில் ஓங்கார உட்பொருள் காட்டும் உயர்குருவே,
பூசையில் சூட்டும் மலருடன் தூய்மையும் பூத்திடவே,
ஆசைகள் அடங்கி அகத்தில் இரக்கம் அரும்பிடவே,
ஈசனே, எனக்கருள் செய்திட வேண்டும் அந்தத் தூய தன்மையே.
64
தன்மையே தெளிவுறத் தத்துவம் யாவும் தழைத்திடவும்,
வன்மையும் அகன்று மனத்தினில் தூய்மை மலர்ந்திடவும்,
என்முன் குருவென வந்தருள் செய்து இருளகற்றும்
நன்மைமிகு நாதரே, சிக்கல்கள் தீர்க்கும் நாயகர் வேலவர்.
65
வேலவர் தம்விழி அன்பினை நாடி விழைந்திடுவார்
காலனின் அச்சம் கழியக் கருணை கலந்தருளும்,
வேல்நெடுங்கண்ணி அளித்தருள் வேலுடன் மேவுகின்ற
சீலமிகு சிக்கல் தலத்திறை எம்பெருமான் சிங்காரவேலர்.
66
சிங்காரவேலர் திருக்கோலம் சிந்தையில் சேர்ந்திடவும்,
மங்காத அன்புடன் வள்ளியும் தெய்வயானையும் மருங்கினிலே
பொங்கும் மகிழ்வுடன் காட்சிதரும் அழகைப் போற்றிடவும்,
எங்கும் சிறந்திடும் வேல்வாங்கு காட்சியை ஏத்திக் காணுவீர்.
67
காணுவீர் அன்னையின் அருள்வேல் ஏந்திய கந்தனது
மாண்புடைய மலர்முகம் காட்டும் மகிழ்வினையே,
பூண்பல சூடிய பொன்னுரு முன்னே புலனடங்கி,
தம்மை மறந்தே உள்ளமும் அன்பில் உருகும் உணர்வே அதிசயம்.
68
அதிசயம் ஆறுமுக அழகினை நோக்கி அகமலர்வும்,
அதிசயம் உன்றன் அயிலொளி என்னுள் அறம்வளர்ப்பும்,
கடல்சேரும் ஆறென உன்னடி சேர்ந்தென் பகையகன்று,
கதியென உன்னருள் ஒன்றையே கொள்ளும் பெருநிலை அதிசுகம்.
69
அதிசுகம் உன்னடி நினைவென உணர்ந்தேன், அவாவெனும்
கடுஞ்சுழல் என்னை இழுக்கின்ற போதும் கழன்றிடவே,
மலர்கின்ற தாமரை இலையில் நீர் ஒட்டா வகையெனவே,
விதியென வந்ததைப் பற்றின்றி ஏற்க வழியருள் உத்தமா.
70
உத்தமா, உயிரெல்லாம் உறவென எண்ணும் உயர்நெறியைச்
சித்தத்தில் நாளும் செழிக்கச் செய்வாய், செந்தமிழின்
மெத்தெனும் மெல்லினம் வல்லினம் இடையினம் மேவியதன்
முத்தமிழ்ச் சுவையென நாவினில் நிற்கும் முதல்வனே சாமியே.
71
சாமியே, சரவணக் கந்தா, சத்குரு நாதனே, என்
அறியாமை நோயினை நீக்கி அரும்பொருள் அறிந்திடவும்,
நேர்மையாய் வாழ்ந்திட நெஞ்சின் விழியை நிறைவுறவே,
தாமரை போல மலர்த்திடுவாய், என்றும் தணியாத சோதியே.
72
சோதியே, சிவனருட் தீப்பொறி ஆறாய்த் துலங்கியபின்,
பூமலர் சரவணப் பொய்கையில் கார்த்திகை மாதர்தங்கள்
காதலால் போற்றிய குழந்தை வடிவில் கனிந்திருந்த
நீதியே, உமையவள் நெஞ்சமகிழ்ந்திடும் நிறைமணிச் செல்வமே.
73
செல்வமே, உன்னருள் பெற்றபின் வேறொரு செல்வமுண்டோ,
அல்லலே வாழ்வென எண்ணிய நெஞ்சில் அமுதுபெய்து,
நல்லவை நாடிடும் ஞானமும் ஊக்கமும் நல்குகின்ற
எல்லையிலா ஓங்காரத்தின் பொருளாய் எனக்குள் எழுந்திடு சொல்லே.
74
சொல்லே, பொருளே, சொல்வளம் கடந்த சுடரொளியே,
அல்லும் பகலும் உனதடி நாடும் அரும்பசியால்,
பொல்லா வினையெனும் பற்றுகள் நீங்கி, தொடர்ந்துவரும்
நில்லாப் பிறவியைத் தாண்டும் நெறியினை நீயருள் எனக்கு.
75
எனக்கு அவன்வேலும் இனிய திருநாமமும் என்றென்றைக்கும்
மனக்கவலை நீக்கும் மெய்த்துணையாக நிலைத்திடவும்,
அவனுக்கென உள்ளம் அவனது ஆறுமுகங்களை நாடிடவும்,
நினக்குரிய வெற்றியை நெஞ்சில் உணர்த்து சேவற்கொடியே.
76
சேவற்கொடியே, செவ்வேளின் வெற்றியைச் செப்புகின்ற
மேவிய அடையாளம் நீயென எண்ணி விழைந்துநின்றேன்,
காவலன் தன்னுடை வேலும் அருளும் கண்முன்னரே
ஆவலின் எல்லையில் நானறிய உன் அணிநிழல் வெளிப்படவே.
77
வெளிப்படவே அருள் வேண்டி விழிமலர் நீர்பெருக,
ஒளிவிட உன்திரு நாமம் என் உள்ளம் முழுதும் நிறைய,
அளிப்பது உன்னுடை அன்பன்றி வேறெதும் அல்லவென்று,
களிப்புடன் கண்டு மகிழ்ந்திட வேண்டும் உன்னருள் திருவுருவம்.
78
திருவுருவம் காண விழைகின்ற கண்ணும் திருநாமமே
பரவுகின்ற நாவும் உனக்கென நாளும் பணிபுரிய,
வருகின்ற துன்பம் எனதுளம் வாட்டும் வலியழிய,
அருகினில் அன்பாய் அமர்ந்தருள் செய்ய அடிக்கடி வந்திடுவாயே.
79
வந்திடுவாயே எனநான் அழைக்கும் வழக்கினையே
தந்திடுவாயே, மறவாத உள்ளம் தழைத்திடவே,
அந்தாதி உன்புகழ் பாடும் பொழுதில் அகம் குளிர்ந்தால்,
நொந்திடும் வாழ்வும் கனிக்கரும்பாகி நுகர்ந்திட இனிக்கும்.
80
இனிக்கும் உன்பெயர் இசையென நாவில் இருந்திடவும்,
கனிக்கும் மெய்யன்பு குடும்பத்தினுள்ளே கலந்திடவும்,
தனித்த உயிர்க்கொரு துணையென ஓடும் தயைவளரவும்,
அருள்புரிவாய், எங்கள் இல்லத்தில் அன்பும் அமைதியும் நிலைபெற.
81
நிலைபெற உன்னடி நினைவெனும் செல்வம் நெஞ்சினிலே,
அலைகடல் ஆழமென அமைதியும் அன்பும் அகத்தினிலே,
தலைபெற நல்லறம் வாழ்வினில் நின்று தழைத்திடவே,
மலைமகள் மைந்தனின் நாமம் உருகி அவனருள் பெற்றிடுவீர்.
82
பெற்றிடுவீர் உழைப்பின் உறுதியும் நெஞ்சின் பெரும்பணிவும்,
கற்றிடுவீர் உளக்குற்றம் அகற்றும் கருணைநெறி,
உற்றவர் மட்டுமன்றி உலகுயிர் யாவும் உறவெனவே,
பற்றிடும் அன்பினை வேண்டுகின்றேன் இவ்வந்தாதி படித்திடவே.
83
படித்திடவே உனதருள் நெஞ்சினில் பாய்ந்து பண்பளிக்க,
வடித்திடும் சொற்களில் வஞ்சமும் பொய்ம்மையும் வாராமலே,
தொடுத்திடும் மாலையில் தூயநல் எண்ணம் துளிர்த்திடவே,
அடித்தளமாக அருள்வாய் எனக்கு அன்பொடு மெய்க்கல்வியும்.
84
மெய்க்கல்வியும் புகழும் வலிமையும் வெற்றியும் மேன்மையுற,
பொய்க்காத உறவுகளும் பொன்னும் பொருளும் பொலிந்திடினும்,
கைக்கொண்ட செல்வம் பிறர்நலம் காக்கக் கனிந்திடவே,
மெய்யான அன்பினை எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக நல்குவாய்.
85
நல்குவாய் பொறுமையும் நன்முயற்சித் திறனும் நலமுடலும்,
நல்குவாய் இடர்களில் நம்பிக்கை நீங்கா நல்லமனமும்,
நல்குவாய் பெற்றதை நன்றியுடன் ஏற்கும் நல்லியல்பும்,
நல்குவாய் அறத்தினை நாடியே செல்லும் நெடுநாள் வாழ்வும்.
86
வாழ்வும் தாழ்வும் உனதெனக் கொண்டு மனம்தளரேன்,
சூழ்வரும் துன்பம் கடந்திடும் ஊக்கம் துணைபுரிய,
ஏழ்மையும் செல்வமும் எந்நிலையானும் இறைவனே உன்
தாழ்விலாப் பாதம் மறவாதிருக்க அருள்வாய் கனிந்து.
87
கனிந்து மலர்ந்த திருப்புன்னகையும் கதிர்முகமும்,
பனிமலர் போலும் விழிகளின் அன்பும் பரிவுதரும்
மணிமுடி ஒளியும் மயில்மிசைக் கோலமும் மனத்திலுற,
அணிபெறக் காட்டுவாய் அண்ணலே உன்றன் ஆறிரு புயமும்.
88
புயமும் அவற்றில் பொலிந்திடும் பொன்னணிப் பூண்களுடன்,
அயிலும் அணிமணியும் அபயக் கரமும் அழகுபெற,
வியனுலகு காக்கும் வில்லும் அம்பும் வச்சிரமும்,
காட்டிடுவாய் கண்முன், அங்குசம் தண்டத்துடன் கமலாயுதமும்.
89
கமலாயுதமும் கதிர்வேலும் கண்டு கண்குளிர்ந்து,
விமலா உனதடி வாழ்வினுக் கெல்லாம் விழுத்துணையாய்,
அமரர் முனிவரின் துயரினை மாற்றும் அருளினையே,
தமியேன் வாழ்வும் பயனுற உயர்ந்திடத் தன்னருள் அருளுகவே.
90
அருளுகவே எனதன்பு வளர, அறமோங்கிடவே,
அருளுகவே எனைச் சூழும் உயிர்கள் அகமகிழவே,
அருளுகவே செந்தமிழின் புகழ் என்றும் அழியாதிருக்க,
அருளுகவே எனப் பாடுகின்றேன் உன்னை அன்பின் அருள்தமிழே.
91
அருள்தமிழே, என் உயிர்த்தமிழே, அறிவாய் மலரும்
பொருள்தமிழே, புனிதத்தின் இனிமை பொழியும் மொழியே,
இருள்தரும் வாழ்விலும் உன்னிசை கொண்டு எழுகின்றபோது,
மருள்கெட நிற்பவன் நம்முருகன் எனும் மாமறைக் கடவுள்.
92
கடவுள் எனவுனை அன்பினில் ஏத்திக் கடல்கடந்தும்,
உடனுறை உறவாய் உனதடி பற்றி உயர்தமிழின்
நெடுநாள் மரபினைக் காத்திட வேண்டி நினைந்துநின்றேன்,
இடர்வரின் என்துணை நீயே எனக்கருள் இனிய முருகோனே.
93
முருகோனே, முனிவரும் புலவரும் முந்தி வணங்குகின்ற
திருவுடையோனே, உனதருள் தன்னால் எழுந்த செழுந்தமிழில்,
பெருமை எனக்கென எண்ணாத நெஞ்சின் பெருவிருப்பால்,
அருமைமிகு உன்றன் அடிமலர் இரண்டும் அன்புடன் பணிகின்றேன்.
94
பணிகின்றேன் உனதடி போற்றி, இப்பாமலர் பந்தலிலே
அணிகின்ற சொற்களில் குற்றமிருந்தாலும் அன்பினையே
உருகுகின்ற நெஞ்சத்தின் உண்மையென ஏற்று, துளிர்த்திடும் என்
பணியினை நன்றாய் நிறைவேற்றுவாய், முருகா அருள்தருவாய்.
95
அருள்தருவாய் உயிர்தோறும் அமைதி அடைந்திடவும்,
அருள்தருவாய் பசியும் கொடுமையும் அற்றிடவும்,
அருள்தருவாய் அறம் காக்கும் மனங்கள் அவனியிலே,
அருள்நெறி கொண்டு உலகெலாம் வாழவும் அறங்கள் தழைக்கவே.
96
தழைக்கவே நிலமும் நீரும் காடும், தனித்துயிர்கள்
இயல்போடு வாழ்ந்திட, வெயிலும் மழையும் விளைவுதர,
உழைப்போரின் கைகளில் உண்மைப் பயன்கள் உவந்துசேர,
பிழையற்ற வாழ்வுநெறி காட்டுவாய், தமிழ்ஞானப் பண்டிதனே.
97
பண்டிதனே, பரமேசன் மைந்தா, பராசக்தியின்
ஒளிதரும் அன்பினில் ஊறிய செல்வா, உலகமெலாம்
கண்டிடும் சீரலைவாயின் அருளே, கதிர்வேல் கொண்டு
தொண்டரை ஆட்கொள்ளும் சேயோனே, திருமாலின் மருகா.
98
மருகா, அமரர்கோன் திருமருகா, வள்ளியின் மாமணியே,
உருகா மனத்தையும் உன்னருள் தன்னால் உருகச்செய்வாய்,
பெருகும் உன்னன்பின் பெருக்கால் பிணித்துயர் நீக்கிடுவாய்,
திருவடி நாடும் அடியவர் உன்றன் திருநாமம் கேட்டால்.
99
கேட்டால் அருளும் கதிர்வேலவா, கேளாதபோதும் என்
வாட்டம் அறிந்து வழிகாட்டி நிற்கும் வடிவழகா,
நாட்டார் மகிழவும் நானும் நலம்பெற வாழ்ந்திடவும்,
பாட்டால் வணங்கினேன் உன்னிரு தாளை, பரிவுடை மங்களநேசா.
100
மங்களநேசா, மலைமகள் மைந்தா, மயில்மிசையில்
செங்கதிர் வேலுடன் வந்தருள் செய்து செழுந்தமிழும்,
எங்களின் வாழ்வில் அன்பும் அறமும் அழியாதிருக்க,
எங்கும் உயிர்கள் இன்புற வாழ அருள்புரிவாய் முருகா.
சுவாமி சங்கரானந்தா

வாசகர் கருத்துகள்
கருத்துகள் ஏற்றப்படுகின்றன…