அன்பு உறவுகளே!

ஒரு விஷப்பாம்பு, ஆழமான பள்ளத்தாக்கைக் கடப்பதற்காக ஒரு வெள்ளைப் புறாவிடம் உதவி கேட்டது.

புறா தயங்கியது. “நான் உன்னைச் சுமந்து சென்றால், நீ என்னைக் கடித்துவிட்டால் என்ன செய்வது?” என்று கேட்டது.

அதற்குப் பாம்பு, “நான் உன்னைக் கடித்தால், நானும் கீழே விழுந்து இறந்துவிடுவேனே!” என்று கூறியது.

அதை நம்பிய புறா, பாம்பைத் தனது முதுகில் சுமந்துகொண்டு பறந்தது. ஆனால், பள்ளத்தாக்கின் நடுவே சென்றபோது, பாம்பு திடீரெனப் புறாவைக் கடித்தது.

விஷம் உடலில் பரவியபோது, புறா கீழே விழத் தொடங்கியது. “நீ இப்படிச் செய்வாய் என்று நம்பவில்லையே!” என்று வேதனையுடன் கேட்டது.

அதற்குப் பாம்பு, “மன்னித்துவிடு… இதுதான் என் இயல்பு” என்றது.

இந்தக் கதை ஒரு முக்கியமான உண்மையை உணர்த்துகிறது.

நம்முடைய அன்பால் எல்லோரையும் மாற்றிவிட முடியாது.

சிலர் மாறுவதாக வாக்குறுதி கொடுப்பார்கள். நம்முடைய நம்பிக்கையைப் பெறுவார்கள். ஆனால், மீண்டும் வாய்ப்பு கிடைக்கும்போது, அதே தவறைச் செய்வார்கள்.

அப்போது நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டியது ஒன்றுதான்: ஒருவருடைய மாற்றத்தை அவருடைய வார்த்தைகளால் அல்ல, செயல்களால்தான் மதிப்பிட வேண்டும்.

மன்னிப்பது நல்ல குணம். ஆனால், மீண்டும் மீண்டும் காயப்படுவதற்காக ஒருவருக்கு வாய்ப்புக் கொடுத்துக்கொண்டே இருப்பது அவசியமல்ல.

மற்றவர்களிடம் அன்பாக இருப்பதைப் போலவே, நம்முடைய மன அமைதியையும் சுயமரியாதையையும் பாதுகாப்பதும் முக்கியம்.

நீங்கள் ஒருவரை நேசிக்கலாம்; ஆனால், அவரை மாற்றும் பொறுப்பு உங்களுடையதல்ல.

உங்கள் அன்பை இழக்காதீர்கள். ஆனால், அந்த அன்பின் பெயரால் உங்களை நீங்களே இழந்துவிடாதீர்கள்.

ஈழ மண்ணின் சுவடுகள் ஆன்மீகப் பக்கத்திற்காகச் சைவ சனாதன சேவை மைய வெளியீடு.